آرشیو دسته بندی : متخصص زنان

تولید مثل جزو نیازهای اولیه هر موجود زنده ای می باشد. گرچه امروزه و در جوامع کنونی ، تغییرات عمده ای در روابط اجتماعی رخ داده و بقای نسل بشر مفهومی دیگر به خود گرفته است ، اما احساس نیاز به فرزند آوری همچون دیرباز از اصلی ترین اولویت‌ های زندگی بشر به شمار می رود، خوشبختانه امروزه با افزایش سطح آگاهی ، پیشرفت علم و فناوری در زمینه درمان ناباروری و بهره وری از دستاوردهای آن ، امکان باروری برای اکثر افراد محقق شده و شاهد آن هستیم که عده کثیری از زوجین از نعمت باروری بهره مند شده اند، در این مقاله دکتر سوزان پیروان اطلاعات مفیدی درباره درمان ناباروری در اختیار شما عزیزان قرار داده است پس توصیه می کنم مقاله را تا انتها مطالعه کنید.

درمان ناباروری

از این رو ناباروری ( عدم توانایی در باروری ) می تواند زمینه ساز بروز بسیاری از مشکلات در خانواده ها شده و حتی در برخی موارد منجر به فروپاشی خانواده ها گردد.

ناباروری چیست ؟

با توجه به آمارهای به دست آمده می توان گفت که به طور میانگین ، تقریبا 85 درصد از زوجین پس از 12 ماه تلاش در راستای فرزند آوری ، موفق به باروری می گردند.

حال چنانچه زوجین پس از این مدت ، البته در صورت داشتن فعالیت مقاربتی طبیعی و همچنین در صورت عدم استفاده از روش های پیشگیری از بارداری ، موفق به باروری نشوند یا دچار ناتوانی در نگهداری حاملگی باشند به آن ها زوج نابارور اطلاق می گردد.

البته لازم به ذکر است که این تعریف در صورتی مصداق می یابد که سن زوجه ( خانم ) کمتر از 35 سال باشد.

مدت زمان باروری برای بانوانی که سن آن ها بیش از 35 سال است ، 6 ماه در نظر گرفته شده است.

ناباروری را می توان به دو گروه تقسیم بندی نمود :

  • ناباروری اولیه : چنانچه زوجین حداقل پس از 12 ماه فعالیت مقاربتی طبیعی و نیز در صورت عدم بکارگیری روش های جلوگیری از بارداری ، موفق به باروری نشوند در گروه ناباروری اولیه قرار خواهند گرفت.
  • ناباروری ثانویه : در صورتی که زوجین حداقل یک مرتبه به صورت کاملا طبیعی و بدون بهره وری از روش های درمانی کمک باروری ، موفق به بارداری شوند ، اما برای برای فرزند بعدی با مشکل مواجه باشند ، در گروه ناباروری ثانویه قرار می گیرند که غالبا 50 درصد از ناباروری ها در این دسته گنجانده می شوند.

شایان ذکر است که علل و درمان ناباروری در هر دو نوع مذکور ، تا حدود زیادی مشابه یکدیگر می باشد.

 

عوامل موثر بر ناباروری

ناباروری می تواند در اثر علل مختلفی رخ دهد ، علل ناباروری در اکثر زوج های نابارور ممکن است ناشی از چند عامل به طور همزمان باشد.

به طور کلی ، علل ناباروری عبارتند از :

  • ناباروری مردان ( ناشی از مشکلات مردان ) : مشکلات مردان ، حدودا 35 درصد از موارد ناباروری را موجب می شود و غالبا ناشی از وجود اختلالاتی در تعداد اسپرم ها ، شکل و میزان حرکات آن ها می باشد.
  • ناباروری زنان ( ناشی از مشکلات زنان ) : مشکلات ناباروری زنان ، تقریبا 50 درصد از علل ناباروری را تشکیل می دهد که تقریبا نیمی از این آمار مربوط به اختلال در تخمک گذاری می باشد و نیمی دیگر به سایر اختلالات ارگان تناسلی مرتبط می باشند.
  • ناباروری توجیه نشده ( بدون توجیه و دلیل معین )

لازم به ذکر است که تقریبا 20 درصد از علل ناباروری به تلفیقی از علل ناباروری در مردان و زنان مربوط می شود، و تا زمانی که علت این عارضه مشخص نشود نمی توان به درستی روش مناسب درمان ناباروری را انتخاب کرد.

درمان ناباروری

راه های درمان ناباروری

برای درمان ناباروری با توجه به علت آن ، راهکارهای درمانی متعددی وجود دارد. در مقاله پیش رو به راه های درمانی ناباروری در زنان خواهیم پرداخت.

لازم به ذکر است که بانوان به منظور درمان ناباروری باید به پزشک متخصص نازایی مراجعه نموده و با توجه به شرایط خود اقدام به درمان نمایند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک

سندرم تخمدان پلی کیستیک به عنوان علت اصلی ناباروری زنان محسوب می شود و جزو شایع ترین دلایلی است که منجر به بروز اختلالات غددی در بانوان بخصوص در سنین باروری شده و در نتیجه از دلایل ناباروری در میان بانوان به شمار می رود.

نشانه های این سندرم ، غالبا پس از سن بلوغ نمود می یابند و منجر به بروز علائم ذیل می گردند :

  • نامنظم شدن سیکل قاعدگی
  • افزایش رشد موهای زائد
  • افزایش جوش و آکنه
  • بزرگ شدن دو طرف تخمدان ها
  • خونریزی نامنظم رحمی
  • عدم تخمک گذاری منظم و ناباروری

درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک

این سندرم ، درمان پذیر بوده و می توان از عوارض آن پیشگیری نمود.

برای درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک ، تمایل به بارداری یا عدم تمایل به آن از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.

از آن جا که این سندرم از اصلی ترین دلایل ناباروری زنان به شمار می رود ، باید مورد توجه قرار گرفته و اقدامات لازم جهت درمان آن بکار گرفته شود.

از این رو لازم به ذکر است که این سندرم جز در صورت درمان ناباروری ، نیازی به عمل جراحی ندارد.

توجه داشته باشید که چنانچه به درمان این سندرم توجه نشود ، می تواند سبب افزایش ضخامت مخاط رحم به صورت غیرطبیعی شده و حتی در برخی موارد به سرطان مخاط رحم البته در سنین بالا بیانجامد.

درمان ناباروری

روش های درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک

  • کاهش وزن : تناسب اندام علاوه بر این که در بهبود کیفیت سلامتی از تاثیر بسزایی برخوردار است ، بر روی تخمک گذاری نیز تاثیر مثبتی دارد.

به نحوی که در برخی موارد ، افراد می توانند تنها با کاهش 4 تا 7 کیلوگرم از وزن خود به تنظیم سیکل قاعدگی شان کمک شایانی نموده و پروسه تخمک گذاری خود را منظم کنند.

  • مصرف دارو : پزشک متخصص زنان برای درمان سندرم پلی کیستیک و ناباروری با توجه به شرایط بیمار ، داروهای مختلفی را تجویز می نماید که علاوه بر درمان تخمدان پلی کیستیک به درمان ناباروری نیز می انجامند.
  • انجام عمل جراحی : در صورتی که مصرف دارو ، منتج به  درمان تخمدان پلی کیستیک نگردد معمولا طبق توصیه متخصص زنان ، بهتر است که جراحی حفاری تخمدان انجام پذیرد.

در این روش درمانی ، برش های ظریفی بر روی شکم ایجاد می شوند و به کمک آن ها سوراخ هایی کوچک بر روی تخمدان ایجاد می گردند.

این روش درمانی سبب درمان عدم تخمک گذاری ، بهبود تخمک گذاری و کاهش هورمون های مردانه می شود.

گرچه آثار و نتایج این جراحی ، موقت می باشد ؛ اما اکثر بانوان غالبا یکسال پس از انجام آن ، باردار می شوند.

تحریک تخمک گذاری

چنانچه زن دچار اختلال تخمک گذاری باشد برای درمان ناباروری از این روش که در آن از هورمون درمانی با استفاده از داروهایی همچون کلومیفن سیترات، HCG، HMG بهره گرفته می شود. با این روش تخمدان تحریک شده و به اندازه کافی تخمک آزاد می گردد.

درمان ناباروری با آی یو آی ( IUI )

این روش درمانی در موارد مختلفی از ناباروری هایی که علت آن ها مشخص نیست و همچنین در برخی مواردی که ناباروری به دلیل وجود اختلال در اسپرم است مورد استفاده قرار می گیرد.

در این روش لازم است تا فرد داروهای تحریک تخمک گذاری مصرف نماید و در زمان تخمک گذاری (زمان مناسب به وسیله سونوگرافی های مختلف در روزهای متوالی از تخمدان ها و گاهی با اندازه گیری هورمون های جنسی موجود در خون و ادرار تعیین می شود) مایع منی یا همان انزال از شوهر گرفته شده، در آزمایشگاه شست و شو داده و جداسازی می شود و در نهایت اسپرم هایی که متحرک و زنده هستند به شکل مصنوعی و با استفاده از یک لوله استریل در زمان تخمک گذاری خانم به حفره رحم او وارد می شود.

درمان ناباروری با آی وی اف ( IVF )

باروری یا لقاح خارج رحمی در محیط آزمایشگاه که روشی بسیار موثر و نسبتاً بی خطر می باشد در  درمان مشکلات تخمدانی، نازایی با علت مردانه، اندومتریوز و در مواردی که به لوله های رحمی آسیب وارد شده باشد مورد استفاده قرار می گیرد.

در این روش به منظور تحریک تخمدان و تنظیم سیکل قاعدگی برای تولید تخمک به تعداد کافی ،ابتدا از داروهایی که محرک تخمک گذاری هستند استفاده می شود.

بعد از به حد مطلوب رسیدن اندازه فولیکول ها پزشک اقدام به تزریق آمپول HCG کرده و پس از 36 ساعت با بهره گیری از سوزن هدایت شونده و با استفاده از سونوگرافی از دیواره واژن و با کمک بی حسی اقدام به جمع آوری تخمک های لازم می نماید.

نمونه مایع انزال مرد به طور همزمان تهیه شده، اسپرم ها بعد از شستشو و آماده سازی در مجاورت تخمک قرار داده می شوند تا لقاح در آزمایشگاه انجام شود.

جنین ها روز بعد از باروری تخمک ها تقسیم شده و جنین هایی که مناسب هستند با لوله استریل و به طور سرپایی به داخل رحم منتقل می شوند.

میکرواینجکشن

این روش تقریباً مشابه روش IVF بوده و البته کمی پیشرفته تر از آن است.

در صورتی که زایمان از زمان تعیین شده زودتر شروع شود به آن زایمان زودرس یا زایمان پیش از موعد گفته می شود که این امر ممکن است بر روی سلامت نوزاد تاثیر کوتاه یا طولانی مدت داشته باشد. در ذیل به توضیحاتی در این رابطه که مورد تایید دکتر سوزان پیروان می باشد اشاره کرده ایم.

 

زایمان زودرس

 

تشخیص زایمان زودرس

زایمان پیش از موعد به طور معمول با شروع انقباضات رحمی در هفته های 20 تا 37 حاملگی و همچنین نازک و باز شدن دهانه رحم تشخیص داده می شود.

معاینه ممکن است با لمس دهانه رحم انجام شده یا در صورت وجود علائم ذیل با معاینات واژن صورت بگیرد:

  • دردهای کرامپی شبیه به قاعدگی
  • انقباضات رحمی
  • کمر درد یا فشار لگنی غیرمعمول
  • انقباضات رحمی
  • خونریزی از واژن یا لکه بینی
  • تغییر رنگ ترشحات واژن مایل به قهوه ای روشن یا صورتی
  • رقیق تر شدن ترشحات واژن یا بیشتر شدن حجم آن

عوامل موثر در زایمان زودرس

در بیشتر موارد دلیل خاص و مشخصی برای زايمان زودرس وجود ندارد . چنانچه فرد در گذشته سابقه زایمان پیش از موعد داشته باشد احتمال اینکه زایمان دیگری به همین شکل داشته باشد بالا خواهد بود. از دیگر عوامل موثر در افزایش احتمال زايمان زودرس در خانم ها می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • فشار خون بالا در دوران بارداری
  • بارداری چند قلو
  • ابتلای مادر به بیماری های مزمنی همچون بیماری های قلبی، کلیوی یا دیابت
  • وجود عفونت ها
  • مشکلات رحم یا دهانه رحم
  • کمبود وزن شدید در دوران حاملگی
  • بارداری بعد از 35 سالگی یا قبل از 17 سالگی
  • عفونت دهانه رحم
  • مصرف دخانیات
  • عدم دریافت خدمات پزشکی مناسب
  • سابقه سقط کردن جنین یا سقط ناخواسته
  • تروما یا صدمه فیزیکی
  • انجام فعالیت های فیزیکی خیلی سنگین در دوران بارداری
  • استرس زیاد

 

 

چگونه می توان از زایمان پیش از موعد جلوگیری کرد؟

با توجه به ناشناخته بودن دلایل وقوع زایمان پیش از موعد نمی توان راهکار مناسب و دقیقی را برای پیشگیری از این عارضه ارائه نمود با این حال خانم ها با عمل و رعایت کردن نکاتی که در ذیل آورده شده است تا حد زیادی می توانند از تولد زود هنگام نوزاد خود جلوگیری نمایند. این نکات و دستوالعمل ها عبارتنداز:

  • پرهیز از مصرف نوشیدنی های الکلی، دخانیات و سیگار
  • پرهیز از اضافه وزن بیش از حد و چاقی در دوران بارداری
  • پیشگیری از عفونت های دهان و دندان
  • پیشگیری از ابتلا به عفونت های ادراری و درمان آن ها
  • مراقبت های پزشکی در دوران بارداری : پزشک سلامت شما و کودکتان را در طول دوران بارداری با انجام معاینات لازم تحت نظر می گیرد.

امکان دارد زایمان پیش از موعد، ناهنجاری های خفیف یا قابل رویتی را در نوزاد ایجاد کند.

برخی از این علائم شامل موارد زیر می باشند:

  • عدم تناسب اندازه سر و بدن ( بدن کوچک، سر بزرگ)
  • موهای نرم و کرکی که بسیاری از قسمت های بدن نوزاد را پوشانده است.
  • دمای پایین بدن نوزاد؛ که دلیل آن عدم وجود چربی ذخیره در بدن است.
  • دشواری در تنفس یا ناراحتی تنفسی
  • اختلال در عمل مکیدن و بلعیدن که منجر به دشواری در تغذیه نوزاد می شود.

مراقبت ویژه

اگر زایمان شما پیش از موعد صورت گیرد یا به اصطلاح زایمان زودرس رخ دهد، لازم است نوزاد شما به مدت بیشتری در بیمارستان، تحت مراقبت ویژه قرار گیرد.

 

 

زایمان زودرس ممکن است سلامت نوزاد را به خطر بیاندازد و مشکلات جدی در پی آن بروز کند:

  • فلج مغزی: این ناهنجاری ممکن است در حین زایمان زودرس یا پس از آن، هنگامی که نوزاد همچنان نابالغ است رخ دهد. علت بروز فلج مغزی ممکن است عفونت، عدم خونرسانی کافی به مغز یا صدمه دیدن آن باشد. این بیماری در فعالیت و حرکت ماهیچه ها اختلال ایجاد می کند.
  • اختلال در یادگیری: رشد نوزادان نارس در مقایسه با همتایان خود که کاملاً بالغ شده اند، در زمینه های مختلف کند تر صورت می گیرد. در دوران مدرسه، افرادی که حاصل زایمان زودرس هستند، به احتمال زیاد در یادگیری شان اختلال بوجود آید.
  • اختلالات بینایی و شنوایی و مشکلات رفتاری و روانی نیز در نتیجه زایمان پیش از موعد نمود پیدا می کنند.

روند درمانی زایمان زودرس

تیم پزشکی و پرستاری بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) به طور 24 ساعته، از نوزادان نارس مراقبت ویژه انجام می دهند.

این مراقبت های ویژه شامل موارد زیر می شوند:

  • قرار دادن نوزاد در دستگاه پرورش و رشد نوزادان زودرس (incubator):  این دستگاه دمای بدن نوزاد را به حد نرمال می رساند.
  • کنترل علائم حیاتی نوزاد: به منظور کنترل فشار خون، ضربان قلب، تنفس و دمای بدن، سنسورهایی بر روی بدن نوزاد قرار می گیرد.
  • جای گذاری لوله تغذیه: در ابتدا مواد غذایی به روش درون وریدی وارد بدن نوزاد می شود. شیر مادر از طریق لوله تغذیه جای گذاری شده در بینی نوزاد، به معده او وارد می شود.
  • مایعات مورد نیاز نوزاد: نوزاد روزانه به مقدار معینی مایعات نیاز دارد. پرستاران بخش NICU به طور دقیق میزان مایعات، سدیم و پتاسیم بدن کودک را چک و کنترل می کنند تا از نرمال بودن سطح آن ها مطمئن شوند. درصورت نیاز، مایعات از طریق رگ وارد بدن نوزاد می شوند.
  • قرار دادن نوزاد تحت نور بیلی روبین: به منظور درمان زردی (یرقان)، نوزاد برای مدتی تحت پرتوهای نور بیلی روبین قرار می گیرد. این پرتوهای نوری به سیستم بدن نوزاد برای شکستن و تجزیه بیلی روبین اضافه کمک می کند. زردی یا یرقان به دلیل عدم عملکرد صحیح کبد بروز پیدا می کند.
  • انتقال خون به نوزاد: ممکن است سطح خون نوزاد زودرس پایین باشد، به همین منظور انتقال خون انجام می شود.

مصرف دارو

امکان دارد برای افزایش سرعت رشد نوزاد و ارتقا عملکرد اندام های مختلف مانند ریه ها، قلب و همچنین گردش خون او، از دارو استفاده شود.

جراحی

گاهی اوقات به منظور برطرف سازی برخی مشکلات و ناهنجاری های ناشی از زایمان زودرس ، نوزاد باید تحت جراحی قرار گیرد.

زمانی که نوزاد به شرایط زیر برسد، می تواند از بیمارستان مرخص شود:

  •  بدون نیاز به دستگاه تنفس کند.
  •  دمای بدن او حفظ و ثابت شود.
  •  بتواند از سینه مادر یا شیشه شیر تغدیه کند.
  •  به طور ثابت افزایش وزن داشته باشد.
  •  هیچگونه عفونتی در بدن او وجود نداشته باشد.

از جمله مشکلاتی که زوج ها با آن دست و پنجه نرم می کنند مشکلات نازایی و ناباروری است. البته با وجود روش های متعددی که با پیشرفت علم پزشکی در درمان نازایی به وجود آمده و همچنین با وجود پزشکان حاذقی همچون دکتر سوزان پیروان این نگرانی ها بسیار کمتر شده است.

نازایی چیست ؟

چنانچه زوجی قصد بارداری داشته باشند و طی یک سال رابطه جنسی بدون پیشگیری، بارداری اتفاق نیفتد، مشکل ناباروری برای آن ها وجود دارد.

10 تا 15 درصد از زوج ها با این مشکل روبرو هستند. علت ناباروری می تواند مربوط به مرد یا زن یا هردوی آن ها باشد.

 

درمان نازایی

 

علل نازایی در مردان و زنان

در ادامه به برخی از علت های ناباروری در مردان و زنان به طور خلاصه می پردازیم:

علت ناباروری در زنان

  • اختلال در تخمک گذاری : از اصلی ترین دلایل نازایی در زنان است.
  • اختلال در لوله های رحمی : در مواردی این لوله ها دارای مشکل گرفتگی هستند و اجازه عبور اسپرم را نمی دهند.
  • آندومتریوز : به حالتی گفته می شود که رشد آندومتر رحم بیش از حد بوده و حتی موجب بسته شدن لوله های رحمی نیز می شود.
  • اختلالات مربوط به رحم و گردن رحم : از مشکلات مربوط به رحم و گردن آن می توان به عفونت های گردن رحم ، ناهنجاری های ساختمان رحم و ترشحات نامطلوب مربوط به آن اشاره کرد.
  • اختلالات دستگاه ایمنی : سیستم ایمنی بدن بعضی از بانوان ماده ای به نام آنتی بادی ترشح می کند که سبب غیر فعال شدن و از بین رفتن اسپرم مرد می شود و حتی گاهی موجب سقط خود به خودی جنین می گردد.

علت ناباروری در مردان

  • مشکلات مربوط به اسپرم : از جمله این اختلالات می توان به کم بودن تعداد اسپرم ، به بلوغ نرسیدن اسپرم ها ، ناهنجاری های ساختمانی اسپرم و ناهنجاری های حرکتی آن ها اشاره کرد.
  • اختلالات مربوط به ساختمان بدنی مردان : ناهنجاری هایی مانند مسدود بودن لوله های خروج اسپرم یا اختلال در رگ های درون کیسه بیضه که موجب بی کیفیت شدن اسپرم ها می شود، از علل ناباروری مردان است.

عواملی مانند انزال زودرس و ناتوانی جنسی از دیگر علل ناباروری در مردان است.

 

عواملی که احتمال بروز نازایی را افزایش می دهند:

بسیاری از این عوامل برای مردان و زنان یکسان هستند.

سن:

با افزایش سن، میزان باروری زنان به تدریج کاهش می یابد؛ به خصوص در دهه 30 سالگی آن ها. اما پس از 37 سالگی توانایی باروری به سرعت افت می کند. نازایی در زنان مسن به دلیل تعداد کم تخمک های موجود در تخمدان ها است و همچنین بیماری هایی که این پروسه را تحت تأثیر قرار می دهد.

میزان باروری در مردان 40 سال به بالا، نسبت به جوان‌تر ها، کمتر است.

اضافه وزن:

سبک زندگی منفعلانه و بدون تحرک در میان برخی از مردان و زنان که اضافه وزن و چاقی مفرط را در پی دارد، احتمال بروز نازایی را افزایش می دهد. این شیوه زندگی میان مردان بر تعداد و میزان اسپرم ها اثر می گذارد.

وزن پایین تر از حد معمول:

زنانی که از تغذیه کافی و مناسبی بهره مند نیستند و کمتر از حد نرمال کالری مصرف می کنند نیز در معرض عارضه نازایی قرار دارند.

راهکارهایی برای پیشگیری از وقوع نازایی

بسیاری از انواع نازایی غیرقابل پیشگیری هستند؛ اما تعدادی استراتژی وجود دارد که شانس حاملگی را افزایش می دهد.

استرانژی مناسب برای زوج ها: در دوره تخمک گذاری، مقاربت جنسی منظمی داشته باشید. دوره تخمک گذاری معمولاً میان دو دوره قاعدگی است.

 

 

استراتژی های مناسب برای مردان:

هرچند که بسیاری از مشکلات و ناتوانی در باروری مردان قابل پیشگیری نیست اما این راهکار ها ممکن است مفید واقع شوند.

  • اجتناب از مصرف بی رویه نوشیدنی های الکلی و استعمال دخانیات
  • قرار نگرفتن در مکان هایی با دمای بسیار بالا مانند سونا و استخرهای آب گرم
  • دوری از مناطق آلوده صنعتی و محیط های سمی
  • محدود کردن مصرف یک سری از داروهایی که توانایی باروری را تحت الشعاع قرار می دهند
  • برنامه ورزشی منظم

استراتژی های مناسب برای زنان:

این توصیه ها، شانس حاملگی را افزایش می دهند؛

  • ترک سیگار و مصرف هرگونه مواد مخدر
  • اجتناب از مصرف نوشیدنی های الکلی
  • محدود کردن میزان کافئین مصرفی
  • برنامه ورزشی منظم
  • جلوگیری از افزایش بیش از حد وزن

تشخیص نازایی

به منظور تشخیص نازایی، آزمایش های وجود دارد که زنان و مردان باید آن ها را انجام دهند:

آزمایش های مختص مردان

  • آنالیز مایع منی و اسپرم ها
  • آزمایش هورمونی
  • آزمایش ژنتیکی
  • نمونه برداری از بیضه ها

آزمایش های مختص زنان

  • پرتونگاری از لوله‌های رحمی
  • آزمایش تخمک گذاری
  • تست‌های مربوط به تخمک های ذخیره در تخمدان
  • آزمایش های هورمونی
  • در برخی موارد در صورت لزوم، هسیتروسکوپی و لاپاراسکوپی هم انجام می شود.

عوارض احتمالی ناشی از درمان نازایی

  • چندقلوزایی
  • سندرم تحریک بیش از حد تخمدان
  • خونریزی یا عفونت

علاوه بر IVF و IUI روش های دیگری برای درمان نازایی وجود دارد.

تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI):

در این شیوه اسپرم مستقیماً به درون سیتوپلاسم تخمک تزریق می شود.

اهدای تخمک یا اسپرم:

در اکثر شیوه های درمانی، لقاح با استفاده از تخمک و اسپرم زوج ها انجام می‌گیرد. اما درصورتی که اسپرم یا تخمک توانایی و قدرت لازم برای بارور شدن را نداشته باشد، از تخمک یا اسپرم فرد اهدا کننده استفاده می شود. این فرد می‌تواند از آشنایان یا کاملاً غریبه باشد.

رحم اجاره ای:

در صورتی که که رحم توانایی حفظ جنین را نداشته باشد یا حاملگی زندگی فرد را به خطر بیاندازد، زوج ها از رحم اجاره ای استفاده می کنند. بدین معنا که پس از لقاح تخمک و اسپرم زوج، جنین آن ها در رحم فرد دیگری قرار می گیرد و مراحل رشد را طی می کند.

روش های درمان نازایی

برای درمان نازایی ابتدا باید زوجی که دارای مشکل است ، علت عدم باروری آن ها توسط یک پزشک متخصص و باتجربه مشخص شود و در پی آن روش های مربوط به درمان انجام پذیرد.

این مطلب باید مورد توجه قرار بگیرد که روش های درمان در افراد مختلف، گوناگون بوده و روش درمان صحیح برای هر زوج با توجه به ویژگی های آن ها طبق تشخیص متخصص انتخاب می گردد.

در بالا با تعریف و دلایل نازایی زوج ها تاحدودی آشنا شدید، در ادامه با روش های درمان نازایی به صورت مختصر آشنا خواهید شد:

  • استفاده از داروهای باروری : کلومیفن و گنادوتروپین ها از معمول ترین داروهایی است که برای درمان نازایی تجویز می شود. این داروها هورمون های جنسی را تنظیم کرده و موجب آزاد سازی یک یا چند تخمک در هر دوره تخمک گذاری می گردند.
  • عمل جراحی برای درمان ناباروری : عمل جراحی عموما برای رفع مشکلات ژنتیکی و نقص های ساختمانی بدن ؛ مثل رفع مسدودی لوله های فالوپ ، کاهش بافت آندومتریوز و دیگر مشکلات این چنینی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

درمان نازایی

 

دیگر روش های درمان نازایی عبارتنداز:

  • درمان به روش لقاح مصنوعی IUI : از رایج ترین نوع درمان در هنگامی که مشکل ناباروری از مرد است، می باشد. چنانچه مرد از اختلال کم بودن اسپرم یا ناهنجاری حرکتی آن ها رنج می برد این روش می تواند کمک بسزایی کند. روش IUI به این شکل است که اسپرم مرد را به صورت متمرکز توسط کاتتر وارد رحم زن می کنند. در موارد زیر هم روش IUI می تواند از روش های کاربردی باشد:

ناباروری با دلایل ناشناخته ، وجود زخم در دهانه رحم ، غیرطبیعی بودن ترشحات ، اختلال در نعوظ یا انزال ، درد شدید در زمان رابطه جنسی ، حساسیت زن به مایع منی.

  • لقاح آزمایشگاهی IVF : در این روش تخمک را از تخمدان ها خارج و در آزمایشگاه با اسپرم ترکیب می کنند و چنانچه لقاح با موفقیت صورت پذیرد نطفه را داخل رحم قرار می دهند.

همه چیز در مورد تخصص زنان و زایمان :

متخصص زنان تهران : به فردی که قادر به تشخیص و درمان بیماری های مرتبط با خانم ها بوده و علاوه بر این در زمینه درمان نازایی و زایمان نیز فعالیت دارد، متخصص زنان گفته می شود.

 پزشک متخصص زنان از نقش بسیار مهمی در سلامت بانوان برخوردار می باشد. ایشان آگاهی خانم ها در رابطه با مراقبت هایی که می بایست از خود انجام دهند را افزایش داده و به این ترتیب موجب کاهش احتمال بروز سرطان ها و بیماری های شایع زنان در سطح اجتماع می گردد.

 

متخصص زنان تهران

 

سن مناسب برای مراجعه به پزشک متخصص زنان

با توجه به اینکه امروزه انواع بیماری های زنان در سراسر دنیا در حال پیشرفت و افزایش می باشد بهتر است همه خانم های 20 تا 50 ساله، اعم از متاهل و مجرد دست کم سالی یکبار به منظور انجام آزمایش سلامت و چکاپ به متخصص زنان مراجعه نمایند. باید بگوییم که مراجعه به یک متخصص زنان خوب به طور منظم، تاثیر زیادی در جلوگیری از پیشرفت و سرعت بروز این بیماری ها دارد.

توصیه دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران به خانم ها این است که در صورت مشاهده هرگونه نشانه و علائم غیرطبیعی در واژن و ناحیه تناسلی خود سریعاً به یک پزشک متخصص زنان خوب مراجعه نمایند، زیرا عدم درمان به موقع این بیماری ها ممکن است موجب پیشرفت آن ها شده و به بیماری های خطرناکی منجر شود که پیامدهای منفی بسیاری برای آن ها به دنبال داشته باشد.

 

 

روش های مورد استفاده توسط متخصص زنان چیست؟

متخصص زنان به منظور تشخیص بیماری ها و مشکلات بانوان از روش های ذیل بهره می گیرند:

  • جراحی های کوچک همچون عقیم سازی
  • استفاده از آندوسکوپ برای مشاهده رحم
  • هیستروسکوپی به منظور تشخیص بیماری و جراحی
  • روش های تشخیصی همچون کولپوسکوپی یا بررسی دهانه رحم
  • نمونه برداری از غشای داخل رحم یا آندومتر
  • جراحی های بزرگ مانند میومکتومی برای درمان فیبروم رحمی
  • لاپاراسکوپی جهت تشخیص یا جراحی
  • سونوگرافی و غیره.

انتخاب بهترین متخصص زنان

متبحر و مجرب بودن متخصص زنان تاثیر زیادی در رضایت بخش بودن نتیجه به دست آمده از درمان مشکلات مربوط به خانم ها دارد؛ به همین دلیل اگر قصد مراجعه به متخصص زنان را داشته و با پزشکان شهر خود آشنایی ندارید می توانید از اطرافیان خود پرس و جو نموده، در اینترنت به جستجو پرداخته یا به صفحه رسمی اینستاگرام پزشکان رفته و نظرات کاربران را در رابطه با آن ها مطالعه نمایید.

 

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی : لابیاپلاستی که یک نوع جراحی زیبایی مربوط به خانم ها می باشد با هدف رفع تیرگی لابیاها، تغییر سایز لابیاها، تغییر شکل لابیاها و به طور کلی ایجاد ظاهری بهتر در لابیاها انجام می شود. با انجام اقداماتی که در ذیل آورده ایم می توان به هرچه بهتر سپری شدن دوران نقاهت بعد از لابیاپلاستی و دستیابی به مطلوب ترین نتیجه از آن کمک کرد.

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

 

موارد منع انجام لابیاپلاستی

توصیه دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران به خانم هایی که در شرایط ذیل قرار دارند این است که از انجام این جراحی زیبایی خودداری کرده یا آن را به زمانی دیگر موکول کنند.

خانم های دچار تبخال یا زگیل تناسلی :

به اینگونه افراد شدیدا توصیه می شود که نه تنها از لابیاپلاستی بلکه از انجام هر روش و عمل زیبایی دیگری بر روی واژن خود اجتناب نمایند. چنین جراحی هایی و همینطور لیزر موهای زائد ناحیه تناسلی ، ممکن است منجر به تحریک تبخال یا زگیل تناسلی و در نتیجه افزایش تعداد آن ها شود.

خانم های باردار:

این جراحی زیبایی تحت بی حسی عمومی انجام شده و به همین دلیل امکان دارد سلامت جنین را به مخاطره بیاندازد. از طرفی لابیاها به دنبال تغییرات هورمونی دوران بارداری ، موقتاً متورم و بزرگ شده و شکل شان تغییر می کند و بعد از زایمان به حالت طبیعی خود باز می گردد. از همین رو بهتر است خانم ها جراحی زیبایی واژن را حدود 2 ماه بعد از زایمان خود انجام دهند.

دختران کمتر از 20 سال و خانم های بالای 50 سال :

رشد لابیاها و بلوغ جنسی تا 20 سالگی ادامه دارد؛ بدیهی است که افراد تا رشد کامل لابیاها باید برای انجام لابیاپلاستی دست نگه دارند.

توانایی بدن در سنین بالا در جوش خوردن جراحات و بازسازی زخم ها پایین تر است؛ این امر خطراتی همچون بروز عفونت را به دنبال خواهد داشت. بنابراین به خانم های بالای 55 سال توصیه می شود که قید این جراحی زیبایی را بزنند و بدن خود را همانطور که هست بپذیرند.

خانم هایی با زخم ها و عفونت های درونی واژن :

چنانچه به بیماری های عفونی دستگاه تناسلی ابتلا دارید توصیه می شود که ابتدا آن ها را درمان نموده و سپس برای انجام لابیاپلاستی اقدام نمایید چرا که درمان بیماری های عفونی نسبت به جراحی زیبایی واژن اولیت داشته و ارجح می باشد.

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی چیست؟

بعد از لابیاپلاستی و به دلیل حساسیت زیاد لابیاها افراد می بایست توجه ویژه ای به مراقبت از لابیاها نمایند، از جمله این مراقبت ها عبارتنداز:

  • چنانچه متخصص زنان از روش بیهوشی برای انجام لابیاپلاستی بهره گرفته باشد می بایست به مدت چند ساعت بعد از آن مایعات استفاده کرد؛ با این کار فرد به تخلیه ادرار نیاز خواهد داشت که دفع ادرار به طور مکرر موجب دفع ماده بیهوشی از بدن او خواهد شد.
  • احساس کمی درد بعد از این عمل جراحی کاملاً طبیعی بوده و با مصرف مسکن می توان آن را کاهش داده و کنترل کرد. لازم به ذکر است که این درد بعد از مدت زمانی کوتاه و حدوداً چند روزه از بین خواهد رفت.
  • بعد از لابیاپلاستی مقداری تورم در ناحیه مورد نظر بروز خواهد کرد که برای پیشگیری از تشدید و همچنین ایجاد تسریع در روند کاهش تورم لازم است بر روی نواحی دارای تورم کمپرس سرد قرار دهید.
  • توصیه دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران به بیماران این است که به مدت 2 روز از رفتن به حمام خودداری کرده، بعد از این مدت زمان و در صورت نیاز به استحمام بدن خود را با دوشی کوتاه تمیز نمایند. تا زمان جذب کامل بخیه ها از وان استفاده نکرده، از ضربه زدن و ایجاد فشار در ناحیه جراحی شده بپرهیزید.

ديگر مراقبت هاي بعد از لابياپلاستي :

  • تا بهبودی کامل از رفتن به استخر اجتناب نمایید زیرا ممکن است موجب عفونی شدن زخم ها و بروز سایر مشکلات در افراد شود.
  • محل بخیه و زخم های لابیاپلاستی را با آب و صابون، به طور مرتب و بدون اعمال فشار مورد شست و شو قرار دهید و در نهایت با حوله ای نرم و تمیز خشک نمایید.
  • مصرف مواد غذایی حاوی فیبر را در رژیم غذایی خود به میزان زیاد بگنجانید.
  • از برقراری رابطه جنسی تا زمان بهبودی کامل که به طور معمول بعد از 2 ماه حاصل می شود خودداری کنید.
  • در صورت بروز دردها و ترشحات غیرطبیعی، بوی بد و تورم های شدید پزشک خود را در جریان بگذارید.

بهترین فوق تخصص ناباروری در تهران

بسیاری از افراد هنگام مراجعه به دکتر سوزان پیروان ، فوق تخصص ناباروری در تهران اطلاع دقیقی از ناباروری نداشته و از تعریف درست آن آگاه نیستند؛ یک زوج در صورتی نابارور خواهند بود که پس از گذشت 12 ماه با وجود داشتن فعالیت جنسی بدون استفاده از کاندوم و سایر روش های پیشگیری در سنین باروری موفق به بچه دار شدن نشوند.

 

فوق تخصص ناباروری در تهران

 

در گذشته که علم پزشکی پیشرفت نکرده بود افراد تمامی مشکلات ناباروری و بچه دار نشدن را مرتبط با خانم ها می دانستند در صورتی که در واقعیت یک سوم مشکلات ناباروری مربوط به خانم ها بوده، یک سوم مربوط به آقایان و یک سوم دیگر مربوط به هردوی آن های می باشد.

افراد در صورت ناباروری ( با توجه به تعریفی که در بالا به آن اشاره کردیم ) نباید از بچه دار شدن ناامید شده، برای آگاهی از مشکل موجود و درمان آن، چنانچه در تهران زندگی می کنند باید به بهترین فوق تخصص ناباروری در تهران و در صورتی که ساکن شهر دیگری هستند باید به بهترین فوق تخصص ناباروری در شهر محل سکونت خود مراجعه نمایند.برای ارتباط با خانم دکتر سوزان پیروان میتوانید با شماره های داخل سایت تماس حاصل فرمایید.

تکنیک های موثر در درمان ناباروری

یکی از مواردی که البته امروزه کمتر شاهد آن هستیم این است که زوجین بعد از آگاهی از این موضوع که قادر به بچه داری نبوده و دچار ناباروری هستند یکدیگر را مقصر می دانند که کاملاً اشتباه است. زن و شوهر باید در چنین شرایطی با یکدیگر همدلی نموده و از هم حمایت کنند با این کار مسیر درمان هموارتر شده و به بهترین نحو ممکن سپری خواهد شد. از جمله تکنیک هایی که به منظور درمان ناباروری مورد استفاده قرار می گیرد عباتنداز:

  • درمان با IVF
  • درمان با IUI
  • تحریک تخمک گذاری
  • میکرواینجکشن و غیره.

 

 

زمان مراجعه به متخصص ناباروری چه موقع می باشد؟

زمانی که زن و مرد از عدم توانایی بارداری خود اطمینان حاصل کردند باید به بهترین فوق تخصص ناباروری در شهر خود مراجعه نموده و توسط ایشان مورد معاینه و بررسی دقیق قرار گیرند.

برای این کار پزشک در ابتدا و به منظور تشخیص اولیه سوالاتی در زمینه مسائل جنسی از شما پرسیده و سوابق پزشکی تان را مورد بررسی قرار می دهد. جواب های شما پزشک را در مسیر تشخیص، بسیار یاری خواهد داد از همین رو لازم است تا به طور صادقانه، بدون خجالت و بی هیچ کم و کاستی به سوالات و پرسش هایی که از جانب ایشان مطرح می شود پاسخ دهید.

پزشک متخصص نازایی

متخصص نازایی : به طور کلی متخصص ناباروری ، از توانایی تشخیص و درمان اختلالات و مشکلات مربوط به ناباروی برخوردار بوده و با اتکا بر دانش و تخصص خود می تواند نتایج رضایت بخشی را برای مراجعین خود به ارمغان آورد.

 

متخصص نازایی

 

ناباروری چیست ؟

باروری ، از مسائلی است که تقریبا همه خانم ها آن را پشت سر می گذارند و موفقیت در آن ، به سلامت سیستم تولید مثل و هورمون ها وابسته است.

حال چنانچه ، زوجینی قصد بارداری داشته و بدین منظور اقدام نمایند ؛ اما با گذشت 6 ماه الی یکسال ، موفق به باروری نگردند ؛ باید جهت ارزیابی و معاینات دقیق ، به متخصص ناباروری مراجعه نمایند.

تشخیص علل ناباروری ، در صلاحیت متخصص نازایی می باشد ؛ البته لازم به ذکر است که در برخی موارد ناباروری می تواند ناشی از عوامل نامشخصی بوده و در نتیجه ، علائم ناشناخته ای داشته باشد.

در گذشته ، تقریبا ناباروری غیر قابل درمان بود ؛ اما خوشبختانه در حال حاضر با پیشرفت قابل توجه علم پزشکی و حوزه ناباروری ؛ خیل عظیمی از اختلالات مربوط به باروری قابلیت درمان یافته اند و به جرأت می توان اذعان داشت که در اکثر موارد ، مشکل ناباروری قابل درمان است.

علل ناباروری

افزایش سن :

از جمله علل ناباروری ، می توان به افزایش سن اشاره نمود ؛ چرا که تخمک های زنان در سنین بالا تضعیف شده و بنابراین عملکرد آن ها با اختلال مواجه می گردد.

البته ناگفته نماند که افزایش سن ؛ تنها در خانم ها می تواند باروری را تحت تاثیر قرار دهد و در آقایان ، سن ؛ تاثیر سوئی بر باروری نخواهد گذاشت ؛ به طوری که اسپرم در مردان ، در هر رده سنی ای تولید شده و عموما از کیفیت لازم نیز برخوردار است.

 

 

مشکلات اسپرم :

توجه داشته باشید که تعداد اسپرم در آقایان بر روی موفقیت باروری شدیدا تاثیرگذار است ؛ تا جایی که کمبود تعداد اسپرم می تواند به مشکلات ناباروری در مردان منتج گردد.

مشکلات تخمک گذاری :

می توان گفت مشکلات تخمک گذاری ، عموما به نازایی می انجامد. همچنین از آن جا که تخمک ها سبب ایجاد تعادل در هورمون ها می شوند ، در صورت بروز مشکلات تخمک گذاری ، هورمون ها نیز با اشکال روبرو شده و از این رو اختلالات هورمونی نیز می توانند به ناباروری بیانجامند.

مشکلات لقاح در زنان و مردان :

گاهی اوقات نیز ، موانعی در دستگاه تناسلی زن یا مرد وجود دارند که مانع لقاح شده و موجب ناباروری می شوند.

به عنوان مثال در برخی موارد ممکن است اسپرم ، توان حرکت در رحم با سرعت لازم را نداشته باشد و در نتیجه نتواند در زمان مشخص به تخمک رسیده و منجر به باروری گردد.

دکتر سوزان پیروان متخصص ناباروری و درمان نازایی ، از بهترین و برجسته ترین پزشکان در این حوزه به شمار می روند. شما عزیزان می توانید در راستای درمان مشکلات ناباروری خود به مطب ایشان مراجعه نمایید.

درباره تست پاپ اسمیر بیشتر بدانید :

تست پاپ اسمیر از جمله تست هایی است که تنها مختص به خانم ها بوده، با انجام آن سلول هایی به منظور فرستاده شدن به آزمایشگاه از دهانه رحم برداشته می شود. لازم به ذکر است که احتمال تشخیص زودهنگام سرطان دهانه رحم فقط با انجام این تست امکان پذیر است . توضیحات خانم دکتر سوزان پیروان را میتوانید در ادامه بخوانید.

همچنین این تست کوچکترین تغییرات ایجاد شده در سلول های گردن یا همان دهانه رحم که ممکن است در آینده منجر به ایجاد سرطان شود را نشان داده و شناسایی می نماید.

 

پاپ اسمیر

 

دلایل انجام تست پاپ اسمیر چیست؟

همانطور که گفتیم این تست به عنوان تست غربالگری سرطان دهانه رحم انجام شده و به طور معمول به همراه معاینه لگن صورت می گیرد. همچنین می‌توان آزمایش مربوط به زگیل تناسلی یا اچ پی وی را همراه این تست انجام داد.

اچ پی وی یا زگیل تناسلی ، نوعی عفونت مقاربتی می باشد که در برخی موارد به سرطان دهانه رحم منجر می گردد.

انجام تست پاپ اسمیر برای چه کسانی لازم است؟

به طور کلی انجام این آزمایش از زمان شروع رابطه ی جنسی توصیه می گردد. متخصص زنان به شما خواهد گفت که چه زمانی باید برای این آزمایش اقدام کرده و آن را با چه فاصله زمانی انجام دهید.

پاپ اسمیر چند وقت یکبار باید تکرار شود؟

به طور معمول به خانم ها توصیه می شود که این تست را هر سال یک بار تا سه سال ،و بعد از آن اگر طبیعی بود به فاصله ی سه سال یکبار انجام دهند.

لازم به ذکر است که در صورت داشتن عوامل زمینه ساز سرطان دهانه رحم، امکان دارد پزشک متخصص دفعات بیشتری را برای شما توصیه نمایند.

عوامل زمینه ساز سرطان دهانه رحم عبارتنداز:

  • عفونت اچ پی وی
  • تشخیص سلول های پیش سرطانی یا سرطان دهانه رحم در تست پاپ اسمیر
  • سابقه مصرف سیگار
  • ضعف سیستم ایمنی بنا به دلایل مختلفی ازجمله شیمی درمانی، پیوند عضو یا مصرف دراز مدت کورتون
  • افرادی که پیش از تولد در معرض دی اتیل بسترول قرار گرفته باشند.

لازم به ذکر است که افراد بالای 65 سال، در صورتی که هیچ نشانه ای از سرطان در آزمایش های قبلی شان وجود نداشته باشد می توانند آن را ادامه ندهند.

همچنین به احتمال زیاد پزشک بعد از برداشتن کامل رحم به شما خواهد گفت که نیاز به ادامه تست پاپ اسمیر نخواهید داشت.

 جایگذاری IUD

آی یو دی چیست : IUD یا همان دستگاه داخل رحمی ، یکی از روش های طولانی مدت برای پیشگیری از بارداری می باشد ؛ آی یو دی در واقع نام یک ابزار است که درون حفره رحم بانوان قرار می گیرد و طی فرآیندی از بروز بارداری در ایشان جلوگیری می کند. این وسیله که در اشکال متفاوتی موجود است ( معمولا به شکل T) ، از جنس فلز یا پلاستیک بوده و مورد تایید WHO یعنی همان سازمان جهانی بهداشت می باشد. ( متخصص زنان تهران )

 

IUD

انواع آی یو دی

آی یو دی ها در دو نوع زیر موجود می باشند:

آی یو دی هورمونی

روش کار این نوع از آی یو دی ها به گونه ای می باشد که وقتی درون رحم جای می گیرند با آزاد کردن مقدار کمی هورمون پروژستین ، مخاط دهانه رحم را غلیظ و ضخیم کرده تا اسپرم نتواند از آن عبور کند و به تخمک برسد همچنین با نازک نمودن پوشش دیواره رحم از لانه گزینی تخمک بارور شده نیز جلوگیری می کند. علاوه بر این ها ، آی یو دی هورمونی می تواند همانند داروهای کنترل بارداری هورمونی ، از تخمک گذاری و رها شدن تخمک از تخمدان ها ممانعت کند.

لازم به ذکر است ، این نوع از آی یو دی ها قاعدگی را کم کرده و در برخی از انواع آن حتی چرخه پریودی به طور کامل قطع می گردد. احتمالا طی 3 تا 6 ماه اول پس از کارگذاری IUD ، نظم پریودی شما برهم خواهد خورد.

آی یو دی میرنا ( Mirena ) ، لیلتا ( Liletta ) و اسکایلا ( Skyla ) از انواع آی یو دی های هورمونی هستند.

آی یو دی مسی

آی یو دی مسی همانطور که از نام آن پیداست ، با انتشار مقدار کمی مس از لقاح اسپرم و تخمک در رحم جلوگیری می کند. حتی هنگامی که مقاربت محافظت نشده ای اتفاق بیفتد ، اگر تا 5 روز پس از آن ، آی یو دی مسی درون رحم گذاشته شود ، مانع از بارداری می شود.

پاراگارد ( Para Gard ) ، TCu380A و CUsafe300 از انواع آی یو دی های مسی می باشند.

تاثیر گذاری آی یو دی ها

معمولا بانوانی که قصد پیشگیری از بارداری را دارند ، به دنبال روشی موثر ، کم عوارض ، کم دردسر ، طولانی مدت و البته برگشت پذیر می باشند ؛ که آی یو دی ها از همین دست پیشگیری می باشند. به همین دلیل آی یو دی روشی پرمخاطب و محبوب در بین روش های کنترل بارداری به شمار می آید. میزان موفقیت و تاثیر گذاری IUD بالای 99 درصد تخمین زده شده است.

 

IUD

مزایای IUD

امتیازاتی که در روش کارگذاری آی یو دی وجود دارد به شرح زیر می باشد:

  1. یک روش موثر و طولانی مدت ( برخی 5 ساله و برخی 10 ساله ) به منظور پیشگیری از بارداری است.
  2. برگشت پذیر بوده و بلافاصله پس از خروج امکان باروری وجود دارد.
  3. دارای کمترین عوارض نسبت به دیگر روش های بارداری است.
  4. نیازی به یادآوری روزانه یا ماهانه ندارد.
  5. در دوران شیردهی قابل استفاده می باشد.
  6. در مقاربت جنسی تداخلی ایجاد نمی کند.

معایب IUD

معایبی که می توان برای آی یو دی برشمرد عبارت است از:

آی یو دی حتما باید توسط متخصص زنان و زایمان جایگذاری شود.

  1. به هنگام قرار دادن آی یو دی ممکن است کمی درد احساس شود.
  2. بهم ریختگی پریودی برای 3 تا 6 ماه پس از کاشت آی یو دی امکان پذیر است.
  3. درد احتمالی در ناحیه شکم و کمر برای چند روز بعد از جایگذاری آن به وجود می آید.
  4. ممکن است به صورت خود به خودی از رحم خارج شود.
  5. شخص باید به منظور کنترل آی یو دی کارگذاری شده به صورت دوره ای معاینه شود.

عوارض IUD

عوارض آی یو دی بسیار به ندرت اتفاق می افتد اما در صورت بروز باید حتما به متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید. در ادامه به این عوارض احتمالی اشاره می کنیم:

  • افزایش خونریزی و درد دوران قاعدگی برای مدت بیش از 3 ماه
  • ترشحات زیاد و غیرطبیعی واژن
  • استفراغ و تب یا لرز بدون دلیل
  • خستگی یا درد در عضلات
  • حساسیت زیاد به لمس
  • گرفتگی و درد شکمی

 

IUD

چه کسانی نمی توانند از آی یو دی استفاده کنند

موارد منع استفاده از IUD به شرح زیر است:

  • بانوانی که رحم غیرنرمال دارند.
  • کسانی که هنوز بچه دار نشده اند.
  • بانوانی که به بیماری ویلسون مبتلا هستند.
  • زنانی که باردارند یا مشکوک به بارداری اند.
  • افرادی که سابقه عفونت لگن ( STI ) داشته اند.
  • بانوانی که دارای خونریزی های بی دلیل رحم هستند.
  • بانوانی که دچار اختلال در سیستم ایمنی بدنشان می باشند.
  • افرادی که به مس حساسیت دارند. ( برای استفاده از آی یو دی مسی )
  • افرادی که دارای پریودهای شدید با دفع لخته خون می باشند یا آنمی شدید دارند.

آی یو دی چگونه در رحم جایگذاری می شود؟

با توجه به سوالات بسیار زیاد خانم ها در رابطه با نحوه جایگذاری آی یو دی ، ما در ذیل توضیحات دقیق و مرحله به مرحله ای را در این رابطه خدمت تان ارائه کرده ایم:

  • پزشک با پرسش از خود فرد و انجام تست های مربوطه، از عدم بارداری فرد اطمینان حاصل می کند.
  • پزشک باید از عدم ابتلای فرد به عفونت واژینال مطمئن باشد؛ اگر فرد دچار عفونت بود ابتدا تحت درمان قرار گرفته و بعد از بهبودی کامل برای او آی یو دی جایگذاری می شود.
  • جایگذاری باید در روزهای آخر ایام قاعدگی صورت بگیرد، زیرا دهانه رحم در این دوران بازتر می باشد و این امر موجب می شود تا جایگذاری آی یو دی راحت تر باشد.
  • پزشک به عنوان اولین اقدام، اسپکولوم را جایگذاری می نماید.
  • در مرحله بعدی آی یو دی به درون رحم برده شده و در محلی مناسب جایگذاری می شود.

لازم به ذکر است که انجام این روند دردناک نبوده و همچون سایر معاینات مخصوص به زنان می باشد.

بعد از قرار دادن آی یو دی احتمال بروز انقباضات رحمی و کرامپ ها وجود دارد که توصیه دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران در چنین شرایطی مصرف مسکن می باشد.

 

IUD

 

خاصیت پیشگیری از بارداری چه زمانی بعد از جایگذاری آی یو دی آغاز می گردد؟

اثرگذاری و عملکرد آی یو دی نوع مسی از همان ثانیه اول جایگذاری آغاز می گردد. این در حالی است که بعد از جایگذاری آی یو دی هورمونی به 7 روز برای شروع اثرگذاری و عملکرد آن زمان نیاز است.

لازم به ذکر است که چنانچه تعبیه آی یو دی در زمان تخمک گذاری باشد، باید به مدت 7 روز برای پیشگیری از روش دیگری استفاده شود.

آیا آی یو دی حین رابطه جنسی حس می شود؟

آی یو دی در داخل رحم قرار داده می شود از همین رو در حین رابطه زناشویی حس نمی گردد. تنها نخ متصل به آی یو دی درون واژن قرار می گیرد که در صورت احساس شدن در حین رابطه جنسی، پزشک اقدام به کوتاه کردن آن می نماید.

آیا با وجود آی یو دی امکان بارداری وجود دارد؟

امکان بارداری در صورت وجود آی یو دی بسیار نادر است اما غیر ممکن نیست. از همین رو بهتر است به منظور حصول اطمینان از مناسب بودن مکان آی یو دی ، به طور مرتب با پزشک خود در تماس باشید.

IVF چیست؟

از IVF ( آی وی اف ) می توان به عنوان یکی از پیشرفته ترین و اثرگذارترین تکنیک های کمک باروری و تولید مثل ، یاد کرد. ( ناباروری )IVF یا لقاح آزمایشگاهی ، در حقیقت نوعی تکنولوژی است که با برداشت تخمک ها از تخمدان های مادر و پروراندن آن با اسپرم پدر سبب بارور شدن تخمک می شود.

شایان ذکر است که در IVF ، در برخی شرایط خاص ممکن است پزشک متخصص ، نطفه را به یک حامل دیگری غیر از مادر انتقال دهد ( حامل جایگزین ) تا در آن جا بارور شود.

IVF

کدام مشکلات نازایی ، منجر به استفاده از روش IVF می شوند ؟

  • بانوانی که سن آن ها بالاتر از 40 سال است و احتمال باروری در آن ها کم است.
  • خانم هایی که لوله های رحم (  لوله فالوپ ) آن ها آسیب دیده یا مسدود شده است.
  • خانم هایی که دچار کاهش عملکرد تخمدان ها شده اند.
  • بانوان مبتلا به آندومتریوز
  • خانم هایی که دچار فیبروئید رحم می باشند.
  • آقایانی که با مشکل ناباروری از قبیل اختلال در شکل اسپرم یا تعداد کم اسپرم ،  مواجه هستند.
  • ناباروری های بدون دلیل معین
  • ناباروری توصیف نشده
  • اشخاصی که دچار اختلالات ژنتیکی هستند.
  • بعلاوه در مواردی که امکان انتقال بیماری های ژنتیکی به فرزند وجود داشته باشد ، نیز زوجین می توانند از روش IVF استفاده کنند.

در چنین مواردی ، نطفه ها به منظور وجود ناهنجاری های ژنتیکی در لابراتوار ، تحت بررسی و آزمایش قرار می گیرند و در نهایت نطفه ای که فاقد هر گونه نقص ژنتیکی باشد برای باروری انتخاب می شود.

 

 

آمادگی قبل از IVF

قبل از شروع IVF  باید اقدامات زیر انجام گیرند :

بر روی خانم ها باید آزمایش تخمدان انجام گیرد. نتیجه آزمایش تخمدان ، بیانگر اندازه و کیفیت تخمک های زن می باشد.

رحم زن باید مورد بررسی قرار گیرد تا سلامت آن مشخص گردد ؛ چرا که انتخاب بهترین روش باروری ، مستلزم سلامت رحم می باشد.

آقایان می بایست آزمایش اسپرم ( نمونه برداری از منی ) را انجام دهند. نتیجه این آزمایش مبیّن تعداد ، اندازه و شکل اسپرم می باشد.

لازم به ذکر است که در صورت ضعیف بودن اسپرم ، ممکن است نیاز به انجام فرآیندی موسوم به ICSI باشد.

ICSI یا بارداری به روش میکرواینجکشن ، فرآیندی است که می تواند در بارداری با تکنولوژی IVF ، مورد استفاده قرار گیرد.

در این فرآیند ، اسپرم مرد به صورت کاملا مستقیم به تخمک زن تزریق می شود.

IVF

بعد از عمل IVF

پس از این که نطفه به رحم منتقل شد ، مادر قادر به انجام فعالیت های روزانه خود خواهد بود ، اما از آن جا که احتمال بزرگ شدن تخمدان ها وجود دارد توصیه می شود انجام فعالیت های شدید محدود گردد.

نتیجه عمل آِی وی اف

تقریبا 12 الی 14 روز پس از بازیابی تخمک ، نمونه خون مادر جهت تعیین حاملگی ، مورد بررسی و آزمایش قرار می گیرد.

در صورتی که بارداری تایید شود پزشک معالج ، فرد را به متخصص زنان و زایمان ارجاع می دهد.

چنانچه فرد باردار نباشد ، پزشک مصرف پروژسترون را برای وی متوقف می کند و در نتیجه ممکن است فرد 7 روز بعد ، عادت ماهیانه شود.

لازم به ذکر است در صورتی که فرد پریود نشود و به صورت غیرطبیعی دچار خونریزی شود ، حتما باید به پزشک معالج خود رجوع نماید.

در این موارد چنانچه فرد تصمیم به انجام مجدد IVF داشته باشد ، پزشک برخی اقدامات ضروری جهت افزایش احتمال بارداری به روش IVF را به وی پیشنهاد خواهد کرد.

 

 

درصد موفقیت آی وی اف به چه عواملی بستگی دارد ؟

بعد از عمل IVF ، احتمال بارداری یک جنین سالم به عوامل زیر بستگی دارد :

  • سن مادر : هر چه سن مادر کمتر باشد امکان بارداری یک جنین سالم ، بیشتر خواهد شد.

از این رو غالبا به خانم های بالای 41 سال توصیه می شود به منظور افزایش میزان موفقیت در بارداری از تخمک های اهدا شده در روش IVF ، استفاده کنند.

  • وضعیت نطفه انتقال داده شده : نطفه هایی که رشد بیشتری داشته اند منجر به افزایش احتمال بارداری می شوند.
  • سابقه بارداری : احتمال بارداری با روش IVF برای خانم هایی که سابقه بارداری قبلی داشته اند بیش از سایرین می باشد.

لازم به ذکر است احتمال موفقیت بارداری برای خانم هایی که قبلا چندین مرتبه از روش IVF برای باروری استفاده کرده و در این راستا موفق نبوده اند کمتر از دیگر افراد می باشد.

IVF

  • دلیل ناباروری : طبیعتا شانس بارداری با روش IVF ، در صورت داشتن تخمک نرمال افزایش می یابد.

از این رو احتمال باروری در خانم هایی که به آندومتریوز شدید مبتلا هستند ، کمتر از خانم هایی است که دچار ناباروری غیرقابل توصیف می باشند.

  • سبک زندگی :  مصرف سیگار احتمال شانس باروری به روش IVF را تا 50 درصد کاهش می دهد.

بر این اساس ، غالبا خانم های سیگاری تعداد تخمک های کمتری را در این روش بازیابی خواهند کرد و حتی در برخی موارد ممکن است با سقط جنین مواجه شوند.

اضافه وزن ، از دیگر عواملی است که منجر به کاهش احتمال موفقیت بارداری یک جنین سالم می شود.

از موارد دیگری که می توانند به کاهش شانس باروری بیانجامند می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • مصرف الکل
  • مصرف کافئین بیش از حد
  • مصرف داروهای خاص

برای اطلاعات بیشتر میتوانید با شماره تماس های داخل سایت خانم دکتر سوزان پیروان تماس حاصل بفرمایید.

 

Call Now Buttonتماس با دکتر