آرشیو دسته بندی : متخصص زنان

علل ژنتیک ناباروری مردانه

علل ژنتیک ناباروری مردانه چیست؟

علل ژنتیک ناباروری مردانه : مقصود از ناباروری ، عدم توانایی در باردار شدن به روش طبیعی است. در حقیقت، ناباروری از جمله مشکلات شایعی است که افراد بسیاری در سر تا سر جهان با آن مواجه می باشند؛ به طوری که طبق تحقیقات به عمل آمده می توان گفت حدودا ۱۵ درصد از زوجین با مشکل ناباروری روبرو هستند.

تقریبا در نیمی از موارد ناباروی، یک عامل مردانه دخیل است. سبب شناسی علل ناباروری در مردان، چند عاملی بوده و می تواند ناشی از علل ژنتیکی، بیماری های عفونی و یا عوامل محیطی باشد.

در مقاله پیش رو؛ به بررسی علل ژنتیک ناباروری مردانه پرداخته ایم.

 

علل ژنتیک ناباروری مردانه

 

علل ژنتیکی ناباروری در مردان :

بیش از ۳۰ درصد از موارد ناباروری در مردان، به دنبال اختلالات ژنتیکی شامل نقائص کروموزومی و جهش ها رخ می دهد.

لازم به ذکر است که اختلالات ژنتیکی در مردان می تواند منجر به اختلال در حرکت اسپرم، کاهش تعداد اسپرم، مورفولوژی غیرطبیعی اسپرم و فقدان آن گردد.

به عنوان مثال؛ اختلال در تعداد کروموزم ها و جا به جایی های کروموزومی، از مواردی به شمار می روند که می توانند به سقط مکرر و ناباروری منتج شوند.

انواع علل ژنتیکی ناباروری در مردان :

به طور کلی، علل ژنتیکی مختلفی می توانند به ناباروری در مردان بیانجامند که در ادامه به برخی از مهم ترین آن ها اشاره داشته ایم.

  1. اختلالات کروموزومی :
  • سندرم کلاین فلتر : از متداول ترین اختلالات کروموزومی در مردان مبتلا به مشکل ناباروری می توان به سندرم کلاین فلتر اشاره نمود. این بیمای علائم ذیل را به دنبال دارد :
  • بیضه هایی با سایز کوچک و سفت
  • ژنیکوماستی ( بزرگ شدن سینه مردان )
  • آزوسپرمی
  • علائم مرتبط با کاهش آندروژن
  • درجات متغیری از عقب ماندگی ذهنی
  • اختلالات ساختاری کروموزوم ها :

این گروه از اختلالات کروموزومی در بین مردان مبتلا به ناباروری نسبت به دیگر آقایان، تقریبا ۵ الی ۱۰ برابر است و غالبا به دنبال بر هم خوردن ساختار نرمال و طبیعی تترادهای کروموزومی در زمان تقسیم میوز اتفاق می افتد.

لازم به ذکر است که در بعضی از این افراد، اسپرم تولید می گردد اما بخش اعظم آن با اختلالات کروموزومی درگیر می باشد و چنانچه بارداری اتفاق بیفتد؛ احتمال سقط جنین یا تولد نوزاد با مشکلات مادرزادی وجود دارد.

موزائیسم : افراد مبتلا به این اختلال با کاهش میزان اسپرماتوژنز، دیسنژنزی گنادی و افت اسپرم های طبیعی مواجه هستند.

  1. ریزحذف های بازوی بلند کروموزوم Y :

کروموزوم Y ، نوعی کروموزوم ساب متاسنتزیک می باشد که بر روی بازوی بلند آن ۳ ناحیه تحت عنوان AZF که مشتمل بر AZFa، AZFb  و AZFc است، قرار دارد.

این موارد در اسپرماتوژنز و رشد جنسی تاثیر گذارند و در صورت حذف هر یک از آن ها فرد دچار ناباروری خواهد شد.

توجه داشته باشید که موقعیت و سایز ریزحذف ها با نوع اختلال و وسعت آن ارتباط مستقیم دارد.

سایر علل ژتیک ناباروری مردانه :

به طور کلی اختلالات تک ژنی مختلفی وجود دارند که می توانند منتج به ناباروری در مردان شوند که در ادامه بر برخی از شایع ترین آن ها اشاره شده است.

  • عدم وجود مجاری دفران : در افرادی که فاقد وجود این مجاری هستند، علیرغم وجود اسپرم درون بیضه ها، اسپرم ها قادر به خروج همراه با مایع منی نخواهند بود.
  • سندرم کارتاژنر : سندرم کارتاژنر، ناباروری ناشی از عدم تحرک اسپرم و ناهنجاری های ناشی از فقدان پروتئین Dynein را به دنبال دارد.
  • دیستروفی عضلانی میوتونیک : این مورد نیز نوعی سندرم است که در پی مواردی؛ اعم از آتروفی بیضه ها، تحلیل عضلات، دیابت، میوتونی و کاتاراکت اتفاق می افتد و طی دهه های ۳ تا ۴ زندگی مشخص می گردد.​

بیماری های اندومتریوز

درمان بیماری های اندومتریوز

در صورتی که اندومتر ( بافت داخلی رحم ) به فضای بیرونی رحم نفوذ کند سبب بروز بیماری های اندومتریوز خواهد شد. اندومتریوز ، بیماری ای است که غالبا در سنین باروری ( ۱۵ تا ۴۵ سالگی ) رخ می دهد و می تواند در کلیه بافت های بدن به استثنای طحال بروز نماید ؛ البته شایع ترین محل بروز این بیماری ، نواحی تحتانی لگن بخصوص تخمدان ها می باشد.

به طور کلی بیماری اندومتریوز ریشه در وراثت و ژنتیک دارد ، البته عواملی ؛ همچون استرس و آلودگی محیط زیست نیز در پیدایش و بروز این بیماری نقش موثری دارند.

در حال حاضر بیماری های اندومتریوز در سرتاسر جهان با آلودگی محیط زیست شیوع یافته است و متاسفانه این بیماری در میان نسل های جدید بیش از گذشته به چشم می خورد.

 

بیماری های اندومتریوز

 

علائم بیماری اندومتریوز :

اندومتر تنها منجر به درگیری تخمدان توسط کیست های شکلاتی نشده ؛ بلکه ضایعات آن می تواند در نواحی اطراف رحم ، بر روی خود رحم ، اجزای تخمدان ، مثانه و روده نیز ایجاد شده و منتج به چسبندگی رحم گردد.

این اتفاق ، نهایتا می تواند به دردهای مزمن لگنی ، درد شدید قاعدگی و ناباروری بیانجامد.

از دیگر علائم بیماری اندومتریوز می توان به درد در حین و یا بعد از مقاربت جنسی ، درد در هنگام ادرار و اجابت مزاج ، خونریزی بیش از حد در ایام قاعدگی ، یبوست ، اسهال ، حالت تهوع و نفخ اشاره نمود.

لازم به ذکر است که این بیماری همیشه منجر به درد در نواحی ذکر شده نخواهد شد به طوری که برخی افراد مبتلا به این بیماری ، هیچ گونه دردی نخواهند داشت.

تشخیص اندومتریوز :

تشخیص سریع این بیماری در درمان ناباروری و همچنین کاهش ابتلا به دیگر بیماری های ناشی از این بیماری بسیار اثرگذار است ، لذا متخصصین زنان می بایست این مسئله را در خانم هایی که در سنین باروری هستند سریعا تشخیص داده و نسبت به درمان آن اقدام نمایند.

به عنوان مثال ؛ دختر خانم های جوانی که دچار کیست تخمدان مقاوم به درمان های دارویی هستند حتما باید به منظور درمان بیماری اندومتریوز مورد بررسی قرار گیرند.

درمان بیماری اندومتریوز :

اندومتریوز یک بیماری مزمن است که چنانچه به موقع تحت عمل جراحی قرار گرفته و ضایعات فعال آن برداشته شود ، از وقوع عوارض آن پیشگیری به عمل خواهد آمد.

اگرچه تاکنون هیچ روشی جهت درمان قطعی این بیماری به ثبت نرسیده است ، اما با جراحی لاپاراسکوپی می توان آن را کنترل نمود.

لازم به ذکر است که بیماری اندومتریوز به کمک درمان دارویی درمان پذیر نبوده ، اما می توان پس از جراحی لاپاراسکوپی به منظور جلوگیری از پیشروی این بیماری از درمان دارویی استفاده کرد.​

واریکوسل و ناباروری

رابطه واریکوسل و ناباروری

واریکوسل و ناباروری : واریکوسل به عنوان یکی از شایع ترین علل ناباروری در مردان شناخته می شود که خوشبختانه با انجام جراحی قابل درمان است.

واریکوسل در حقیقت ، نوعی بیماری است که منجر به بزرگ شدن رگ های درون کیسه بیضه در آقایان شده و به کاهش تولید اسپرم یا کاهش کیفیت آن می انجامد ، البته همه انواع این بیماری بر روی تولید اسپرم موثر نخواهند بود.

بیشتر انواع واریکوسل ، قابل تشخیص بوده و نیازمند درمان خاصی نیستند ؛ اما در صورتی که موجب ایجاد درد یا ناراحتی شوند غالبا در راستای بهبود و درمان آن ها نیاز به انجام جراحی وجود خواهد داشت.

 

واریکوسل و ناباروری

 

علائم واریکوسل

بیماری واریکوسل معمولا نشانه و علائم خاصی به همراه ندارد ، اما در مواردی ممکن است تغییرات زیر را به دنبال داشته باشد :

  • افزایش سایز و پیچ خوردگی رگ ها در کیسه بیضه
  • بروز تورم و برآمدگی غیر دردناک درون کیسه بیضه
  • ایجاد درد در کیسه بیضه که اغلب با انجام کشش های فیزیکی ، نشستن و برخاستن ؛ تشدید شده و با استراحت کردن بهبود می یابد.

علل ایجاد کننده واریکوسل

غالبا بیماری واریکوسل در سنین بلوغ ، ظهور می کند و معمولا در سمت چپ کیسه بیضه مشاهده می شود.

تاکنون عوامل ایجاد کننده این بیماری کشف نشده اما بر اساس نتایج تحقیقات به عمل آمده می توان گفت که اضافه وزن از عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا به بیماری واریکوسل محسوب می شود.

همانطور که پیشتر مطرح نمودیم واریکوسل ؛ از جمله دلایل ناباروری در مردان به شمار می رود که هنوز دلیل این مسئله مشخص نیست ، اما با توجه به تحقیقات صورت گرفته ، قرارگیری در محیط های گرم که موجب گرم شدن بیضه ها نیز می شود ، می تواند سبب بروز اختلال در باروری شده و فرد را در معرض ناباروری قرار دهد.

درمان واریکوسل

اگرچه واریکوسل یک بیماری خوش خیم بوده و قابل درمان است ؛ اما هیچ نوع درمان دارویی نداشته و تنها از طریق جراحی ، امکان درمان آن وجود دارد.

در این راستا پزشک بر اساس پارامترهایی اعم از وسعت بیماری ، سن بیمار و نیز این که فرد صاحب فرزند است یا خیر ؛ تصمیم به انجام این جراحی می گیرد.

چنانچه بیمار مبتلا به واریکوسل گرید ۲ یا ۳ بوده و با ناباروری نیز مواجه باشد ، نیازمند انجام عمل جراحی واریکوسلکتومی می باشد.

همچنین در صورتی که واریکوسل منجر به بروز اختلال در آزمایش منی شده باشد نیز نیاز به انجام این عمل جراحی ضرورت دارد.

نا گفته نماند در مواردی که فرد به واریکوسل قابل لمس درجه ۲ یا ۳ مبتلا بوده ولی هنوز تصمیم به بچه دار شدن ندارد ، نیز به منظور جلوگیری از تاثیر مخرب این بیماری بر قابلیت باروری ، ملزم به انجام جراحی واریکوسلکتومی خواهد بود.​

ناباروری

ناباروری چیست؟

ناباروری در شرایطی اتفاق می افتد که خانمی با سن کمتر از ۳۵ سال علی رغم داشتن یک سال رابطه جنسی بدون محافظت و منظم، باردار نشده باشد. تعریف ناباروري در خانم هایی با سن بالای ۳۵ سال اندکی متفاوت می باشد؛ این دسته از خانم ها چنانچه با داشتن رابطه جنسی منظم و بدون استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری به مدت ۶ ماه ، باردار نشده باشند دچار ناباروری هستند.

ناباروري در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از زوج ها مشاهده می شود که علت آن ۴۰ درصد مربوط به خانم ها، ۴۰ درصد مربوط به آقایان، ۱۰ درصد هر دوی آن ها بوده و در ۱۰ درصد دیگر علت ناباروری مشخص نیست.

 

ناباروری

 

علت ناباروری زنان چیست؟

از موارد ذیل می توان به عنوان دلایل ناباروري در خانم ها نام برد:

  • اندومتریوز
  • اختلال در تخمک گذاری
  • اختلال در رحم
  • اختلالات هورمونی
  • اختلال در لوله های رحمی
  • مشکلات دستگاه ایمنی بدن

علت ناباروري مردان چیست؟

دلایل ناباروري در مردان شامل موارد ذیل می شود:

  • کاهش حرکت اسپرم
  • تعداد کم اسپرم
  • عدم بلوغ اسپرم
  • شکل غیرطبیعی اسپرم

از جمله عواملی که بر روی شکل، تعداد، حرکت و بلوغ اسپرم تاثیر منفی می گذارند عبارتنداز:

  • علل ژنتیکی
  • بیماری های عفونی
  • اختلال انزال
  • اختلالات هورمونی
  • چاقی
  • مصرف قلیان، سیگار و الکل
  • واریکوسل
  • تماس های بیش از حد با آب گرم
  • مصرف داروهای بدنسازی
  • استفاده از لباس های تنگ به مدت طولانی

درمان ناباروری در مردان

  1. بازیابی اسپرم : در صورت کم بودن تعداد اسپرم می توان از این روش استفاده کرد.
  2. داروها : با مصرف برخی داروها می توان موجب افزایش حرکت اسپرم و افزایش تعداد اسپرم ها شد. همچنین این داروها منجر به افزایش کیفیت اسپرم، افزایش تولید اسپرم و بهبود عملکرد اسپرم می شوند.
  3. تغییر سبک زندگی
  4. جراحی واریکوسل

درمان ناباروری در زنان

با توجه به دلیل ناباروري در خانم ها ممکن است از ۱ یا ۲ روش با هم استفاده شود.

  • iui یا تلقیح درون رحمی اسپرم : اسپرم سالم بعد از تغلیظ در آزمایشگاه در زمان مشخصی که خانم داروهای کمک باروری مصرف کرده و یک یا چند تخمک آزاد می کند به وسیله تکنیک های مخصوص درون رحم قرار می گیرد.
  • ivf : در این روش لقاح در محیط آزمایشگاه صورت گرفته و نطفه لقاح یافته پس از حدود ۲ تا ۳ روز ادامه رشد در محیط آزمایشگاه به رحم انتقال پیدا می کند.
  • تحریک تخمک گذاری با دارو : این روش به عنوان درمان اصلی برای ناباروري خانم ها به شمار می رود.
  • icsi : لقاح در این روش در محیط آزمایشگاه صورت گرفته و بلافاصله به لوله های رحمی زن انتقال می یابد.

واژینوپلاستی

واژینوپلاستی چیست

واژینوپلاستی از جمله جراحی های زیبایی پر طرفدار و شایع در میان خانم ها می باشد که هدف از انجام آن تنگ نمودن عضلات کف لگن می باشد. با انجام این روش جراحی می توان علائم و نشانه های شل شدگی واژن را رفع کرد.

هنگامی که واژن شل می شود عضلات دیواره آن قدرت و کنترل خود را از دست می دهد که این امر موجب افزایش قطر داخلی واژن می گردد. از جمله عوامل موثر در شل شدگی واژن می توان به کاهش وزن زیاد، زایمان های طبیعی متعدد و افزایش سن اشاره نمود.

مهم ترین دلایلی که خانم ها را برای انجام واژینوپلاستی به مطب پزشکان متخصص روانه می ، کاهش لذت جنسی و بی اختیاری ادرار می باشد.

 

واژینوپلاستی

 

کاندیدای مناسب واژینوپلاستی

خانم هایی که دچار جراحت واژن، کشیدگی واژن یا تغییر شکل واژن در طی زایمان شده اند بهترین گزینه برای این جراحی زیبایی می باشند.

بافت اطراف واژن ممکن است در میانسالی یا بعد از زایمان شل شود و همچنین دیواره واژن شل تر شده و عضلات لگن تضعیف شود. تمام این تغییرات بر زندگی جنسی خانم ها تاثیر منفی می گذارد؛ خانم هایی که به مشکلات ذکر شده دچار می شوند اعتماد به نفس خود را از دست داده و به همین دلیل از رابطه زناشویی خود رضایت کافی را نخواهند داشت بدیهی است که در چنین شرایطی همسر آن ها نیز احساس جنسی خوبی نخواهد داشت.

واژینوپلاستی زیبایی و جوانی را به واژن بازگردانده و به این ترتیب موجب ارتقای اعتماد به نفس خانم ها و افزایش احساس جنسی آن ها می شود. لازم به ذکر است حتی خانم هایی که واژن آن ها آسیب ندیده و خواستار زیباتر شدن واژن و تغییر ظاهر آن هستند نیز می توانند برای انجام این جراحی زیبایی اقدام نمایند.

نحوه انجام واژينوپلاستي

پزشک متخصص برای انجام این عمل جراحی بیمار را تحت بی حسی موضعی یا بیهوشی قرار داده و سپس با توجه به نیاز بیمار با استفاده از لیزر یا چاقوی جراحی اقدام به برداشتن بخش های شل و اضافی و نزدیک کردن عضلات واژن به هم می نماید.

زخم های ناشی از این جراحی معمولاً در قسمت هایی ایجاد می شود که قابل مشاهده نباشد. واژن در نهایت بازسازی و تنگ می شود که این امر رضایت جنسی خانم ها و همسران آن ها را افزایش می دهد.

این عمل جراحی دوره نقاهت نسبتاً کوتاهی داشته و نیاز به مراقبت های زیادی ندارد، تنها نکاتی که افراد باید به آن ها دقت کنند عبارتنداز:

  • به مدت ۶ هفته اقدام به برقراری رابطه جنسی نکنند.
  • در صورت بروز درد مسکن استفاده نمایند.
  • در چند روز ابتدایی از انجام فعالیت های سنگین خودداری کرده و از وارد کردن فشار به واژن خود اجتناب نمایند.​

زایمان زودرس

زایمان زودرس چیست؟

در صورتی که زایمان از زمان تعیین شده زودتر شروع شود به آن زایمان زودرس یا زایمان پیش از موعد گفته می شود که این امر ممکن است بر روی سلامت نوزاد تاثیر کوتاه یا طولانی مدت داشته باشد.

 

زایمان زودرس

 

تشخیص زایمان زودرس

زایمان پیش از موعد به طور معمول با شروع انقباضات رحمی در هفته های ۲۰ تا ۳۷ حاملگی و همچنین نازک و باز شدن دهانه رحم تشخیص داده می شود.

معاینه ممکن است با لمس دهانه رحم انجام شده یا در صورت وجود علائم ذیل با معاینات واژن صورت بگیرد:

  • دردهای کرامپی شبیه به قاعدگی
  • انقباضات رحمی
  • کمر درد یا فشار لگنی غیرمعمول
  • انقباضات رحمی
  • خونریزی از واژن یا لکه بینی
  • تغییر رنگ ترشحات واژن مایل به قهوه ای روشن یا صورتی
  • رقیق تر شدن ترشحات واژن یا بیشتر شدن حجم آن

عوامل موثر در زایمان زودرس

در بیشتر موارد دلیل خاص و مشخصی برای زايمان زودرس وجود ندارد . چنانچه فرد در گذشته سابقه زایمان پیش از موعد داشته باشد احتمال اینکه زایمان دیگری به همین شکل داشته باشد بالا خواهد بود. از دیگر عوامل موثر در افزایش احتمال زايمان زودرس در خانم ها می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • فشار خون بالا در دوران بارداری
  • بارداری چند قلو
  • ابتلای مادر به بیماری های مزمنی همچون بیماری های قلبی، کلیوی یا دیابت
  • وجود عفونت ها
  • مشکلات رحم یا دهانه رحم
  • کمبود وزن شدید در دوران حاملگی
  • بارداری بعد از ۳۵ سالگی یا قبل از ۱۷ سالگی
  • عفونت دهانه رحم
  • مصرف دخانیات
  • عدم دریافت خدمات پزشکی مناسب
  • سابقه سقط کردن جنین یا سقط ناخواسته
  • تروما یا صدمه فیزیکی
  • انجام فعالیت های فیزیکی خیلی سنگین در دوران بارداری
  • استرس زیاد

چگونه می توان از زایمان پیش از موعد جلوگیری کرد؟

با توجه به ناشناخته بودن دلایل وقوع زایمان پیش از موعد نمی توان راهکار مناسب و دقیقی را برای پیشگیری از این عارضه ارائه نمود با این حال خانم ها با عمل و رعایت کردن نکاتی که در ذیل آورده شده است تا حد زیادی می توانند از تولد زود هنگام نوزاد خود جلوگیری نمایند. این نکات و دستوالعمل ها عبارتنداز:

  • پرهیز از مصرف نوشیدنی های الکلی، دخانیات و سیگار
  • پرهیز از اضافه وزن بیش از حد و چاقی در دوران بارداری
  • پیشگیری از عفونت های دهان و دندان
  • پیشگیری از ابتلا به عفونت های ادراری و درمان آن ها
  • مراقبت های پزشکی در دوران بارداری : پزشک سلامت شما و کودکتان را در طول دوران بارداری با انجام معاینات لازم تحت نظر می گیرد.

عفونت قارچی واژن

عفونت قارچی واژن چیست

یکی از شایع ترین بیماری ها و مشکلات مربوط به ناحیه تناسلی خانم ها ، عفونت قارچی واژن یا همان کاندیدیازیس واژینال می باشد که به موجب آن فرد در واژن خود احساس خارش، التهاب و سوزش داشته و باعث خروج برخی ترشحات از واژن می گردد که برای افراد ناراحت کننده خواهد بود.

در واژن هر خانمی، سلول های قارچی و باکتری هایی وجود دارد که نه تنها مشکلی برای او ایجاد نمی کنند بلکه بسیار مفید نیز می باشند، اما در صورت برهم خوردن تعادل قارچ ها و باکتری ها، سلول های قارچی تکثیر یافته و تعداد آن ها چندین برابر می شود که این امر موجب بروز مشکلاتی که در بالا به آن ها اشاره کردیم در واژن می شود.

 

عفونت قارچی واژن

 

عفونت قارچی واژن چه علائمی دارد؟

در ذیل به تعدادی از شایع ترین نشانه های این بیماری اشاره کرده ایم:

  • قرمزی پوست
  • خارش واژن
  • جوش در ناحیه تناسلی
  • تورم نواحی اطراف واژن
  • درد در حین برقراری رابطه جنسی
  • سوزش در هنگام برقراری رابطه زناشویی یا دفع ادرار

از دیگر علائم شایع این بیماری می توان به ترشح واژینال تکه ای و خاکستری اشاره نمود که ممکن است آبکی یا همچون تکه های پنیر باشد.

چنانچه خانم ها با مشاهده نشانه های فوق سریعاً نسبت به درمان عفونت اقدام کنند علائم آن به راحتی و طی چند روز کاهش پیدا می کند اما در صورتی که عفونت خیلی شدید باشد درمان طولانی تر و حدود ۲ هفته به طول خواهد انجامید.

درمان عفونت قارچی واژن چگونه است؟

دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران برای انتخاب روش درمانی مناسب ابتدا فرد را تحت معاینه قرار داده و بعد از مشخص شدن نوع عفونت که به دو دسته خفیف و مقاوم تقسیم می شود بهترین روش درمانی را برای فرد به کار می گیرند؛ به بیان دیگر این شدت علائم است که درمان عفونت را تعیین می نماید.

درمان عفونت های قارچی خفیف

پزشکان متخصص برای درمان این نوع از عفونت به طور معمول از کرم، قرص و پمادهای مخصوص بهره می گیرند. از جمله این داروها عبارتنداز:

  • کلوتریمازول
  • بوتوکونازول
  • فلوکونازول
  • ترکونازول

درمان عفونت های قارچی مقاوم

اگر علائمی که در ادامه به آن ها اشاره شده است را دارا هستید باید بگوییم که عفونت واژنی شما از نوع مقاوم و شدید بوده و نیازمند درمان های خاص است:

  • عفوت قارچی همراه با بارداری
  • ابتلا به عفونت واژن بیش از ۴ بار در یک سال
  • خارش، تورم و قرمزی شدید که منجر به ایجاد زخم در بافت واژن شود و غیره.​

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

نکات و مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی : لابیاپلاستی که یک نوع جراحی زیبایی مربوط به خانم ها می باشد با هدف رفع تیرگی لابیاها، تغییر سایز لابیاها، تغییر شکل لابیاها و به طور کلی ایجاد ظاهری بهتر در لابیاها انجام می شود. با انجام اقداماتی که در ذیل آورده ایم می توان به هرچه بهتر سپری شدن دوران نقاهت بعد از لابیاپلاستی و دستیابی به مطلوب ترین نتیجه از آن کمک کرد.

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی چیست؟

بعد از لابیاپلاستی و به دلیل حساسیت زیاد لابیاها افراد می بایست توجه ویژه ای به مراقبت از لابیاها نمایند، از جمله این مراقبت ها عبارتنداز:

  • چنانچه متخصص زنان از روش بیهوشی برای انجام لابیاپلاستی بهره گرفته باشد می بایست به مدت چند ساعت بعد از آن مایعات استفاده کرد؛ با این کار فرد به تخلیه ادرار نیاز خواهد داشت که دفع ادرار به طور مکرر موجب دفع ماده بیهوشی از بدن او خواهد شد.
  • احساس کمی درد بعد از این عمل جراحی کاملاً طبیعی بوده و با مصرف مسکن می توان آن را کاهش داده و کنترل کرد. لازم به ذکر است که این درد بعد از مدت زمانی کوتاه و حدوداً چند روزه از بین خواهد رفت.
  • بعد از لابیاپلاستی مقداری تورم در ناحیه مورد نظر بروز خواهد کرد که برای پیشگیری از تشدید و همچنین ایجاد تسریع در روند کاهش تورم لازم است بر روی نواحی دارای تورم کمپرس سرد قرار دهید.
  • توصیه دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران به بیماران این است که به مدت ۲ روز از رفتن به حمام خودداری کرده، بعد از این مدت زمان و در صورت نیاز به استحمام بدن خود را با دوشی کوتاه تمیز نمایند. تا زمان جذب کامل بخیه ها از وان استفاده نکرده، از ضربه زدن و ایجاد فشار در ناحیه جراحی شده بپرهیزید.

ديگر مراقبت هاي بعد از لابياپلاستي :

  • تا بهبودی کامل از رفتن به استخر اجتناب نمایید زیرا ممکن است موجب عفونی شدن زخم ها و بروز سایر مشکلات در افراد شود.
  • محل بخیه و زخم های لابیاپلاستی را با آب و صابون، به طور مرتب و بدون اعمال فشار مورد شست و شو قرار دهید و در نهایت با حوله ای نرم و تمیز خشک نمایید.
  • مصرف مواد غذایی حاوی فیبر را در رژیم غذایی خود به میزان زیاد بگنجانید.
  • از برقراری رابطه جنسی تا زمان بهبودی کامل که به طور معمول بعد از ۲ ماه حاصل می شود خودداری کنید.
  • در صورت بروز دردها و ترشحات غیرطبیعی، بوی بد و تورم های شدید پزشک خود را در جریان بگذارید.

لابیاپلاستی

لابیاپلاستی چیست

هدف از انجام لابیاپلاستی که یک نوع عمل جراحی زیبایی است بهبود شکل ظاهری لبه های داخلی واژن می باشد. کاهش طول یا اندازه لبه داخلی واژن بیشترین درخواستی است که خانم ها از این عمل زیبایی دارند.

لابیاپلاستی

دلایل انجام لابياپلاستي

اصلی ترین دلایلی که خانم ها را به انجام این روش ترغیب می کنند عبارتنداز:

  • درد در حین رابطه جنسی
  • داشتن واژنی با ظاهر زیبا
  • احساس ناراحتی هنگام پوشیدن لباس های جذب و تنگ همچون شلوارهای چسبان
  • اصلاح لبه های غیرقرینه و نامتقارن واژن
  • احساس ناراحتی یا درد حین انجام فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری
  • تحریک کمتر کلیتوریس به علت پوست اضافی کلاهک آن
  • تیرگی لبه های داخلی واژن
  • احساس سوزش، سایش و کشیدگی لبه های مینور حین انجام برخی فعالیت های روزمره
  • ابتلا به عفونت های واژینال به طور مکرر و عدم خروج ترشحات از واژن به علت بزرگ بودن سایز لبه های واژن

طبق تحقیقات صورت گرفته بیشتر خانم ها بعد از لابياپلاستي روابط جنسی بهتری داشته و اعتماد به نفس آن ها در رابطه زناشویی به دلیل زیبایی ظاهر واژن افزایش خواهد یافت. از همین رو اصلی ترین علت گرایش و تمایل خانم ها برای انجام این روش، بهبود کیفیت روابط جنسی شان می باشد.

لابیاپلاستی چه عوارضی دارد؟

لابیاپلاستی یک جراحی کم تهاجم بوده و در دسته جراحی های بی خطر و ایمن قرار می گیرد. اگر افراد پیش از انجام این جراحی زیبایی در انتخاب پزشک خود دقت کرده و بهترین متخصص زنان تهران یا شهر خود را انتخاب کنند خطر و عوارضی برای آن ها به همراه نخواهد داشت. با این حال می توان از موارد ذیل به عنوان مهم ترین عوارض لابیاپلاستی یاد کرد:

  • درد در حین رابطه جنسی : چنانچه افراد زودتر از ۴ تا ۵ هفته اقدام به برقراری رابطه جنسی نمایند امکان دارد رابطه با درد برای آن ها همراه باشد.
  • سوزش و درد بعد از عمل : به مدت حدود ۳ روز
  • ورم لبه های واژن : تورم که یک امر طبیعی می باشد امکان دارد تا یک ماه نیز به طول بیانجامد.

 

درمان بیماری اندومتریوز

نحوه درمان بیماری اندومتریوز

درمان بیماری اندومتریوز : اندومتریوز یکی از انواع بیماری های مربوط به خانم ها می باشد که به موجب آن بافتی که به دیواره رحم شباهت دارد در قسمت های دیگر بدن رشد می نماید. با وجود اینکه امکان رشد این بافت ها در هر جایی وجود دارد اما به طور معمول در لگن رشد می نمایند.

 

درمان بیماری اندومتریوز

 

اندومتریوز چیست؟

بافت مخاط رحم یا همان بافت اندومتریال که شامل بافت های همبند، گلبول های خون و غده بوده، به طور معمول داخل رحم رشد کرده و آن را برای تخمک گذاری آماده می نماید.

بیماری اندومتریوز هنگامی به وجود می آید که بافت اندومتر در جایی غیر از رحم رشد نماید. امکان دارد اندومتريوز موجب درگیری نواحی زیر شود:

  • لوله های فالوپ یا همان لوله های رحم
  • گره های لنفاوی
  • تخمدان ها

علائم اندومتریوز

مواردی که در ذیل به آن ها اشاره کرده ایم از جمله نشانه های شایع این بیماری می باشند. البته باید بگوییم که وجود این علائم همیشه نشانه ابتلای فرد به اندومتريوز نبوده و ممکن است به دلیل وجود بیماری هایی همچون سندروم روده تحریک پذیر، بیماری عفونت لگن و کیست تخمدان در فرد بروز کرده باشد.

  • درد مزمن در ناحیه لگن
  • پریودهای طولانی تر از ۷ روز
  • کمر درد مزمن
  • مشکلات ادراری و روده ای شامل نفخ، اسهال، درد و یبوست
  • خستگی
  • مشاهده خون در ادرار یا مدفوع
  • استفراغ و تهوع
  • دردهای شدید قاعدگی که قابل کنترل با مسکن های معمولی همچون ایبوپروفن نباشند.
  • خونریزی شدید قاعدگی به نحوی که فرد هر دو ساعت یکبار ناچار به تعویض نوار بهداشتی خود باشد.
  • لکه بینی میان دو پریود

باید بگوییم که وجود درد، شایع ترین نشانه اندومتريوز می باشد که البته شدت آن همیشه با شدت بیماری ارتباط ندارد.

بعد از یائسگی و به دلیل توقف تولید استروژن توسط بدن، ممکن است درد از بین برود. البته افراد باید در نظر داشته باشند که با هورمون درمانی در طی یائسگی علائم اعم از درد برخواهند گشت.

همچنین لازم به ذکر است که بارداری قادر به توقف موقتی و کاهش علائم می باشد.

درمان اندومتريوز

دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران و دیگر پزشکان متخصص زنان  از روش های ذیل برای درمان این عارضه بهره می گیرند:

  • داروهای مسکن
  • هورمون درمانی
  • جراحی : با جراحی اولیه فقط ناحیه هایی که به اندومتريوز ابتلا دارند برداشته می شوند اما امکان دارد گاهی نیاز به هیسترکتومی همراه با برداشتن هر دو تخمدان باشد. روش جراحی معمولاً در مواردی به کار گرفته می شود که دیگر روش های درمانی موثر واقع نشوند.

همچنین باید بگوییم که از IVF به منظور درمان ناباروری ناشی از اندومتريوز استفاده می شود.​

Call Now Buttonتماس با دکتر