آرشیو دسته بندی : متخصص زنان

میکرواینجکشن

میکرواینجکشن چیست؟

میکرواینجکشن اصطلاحی است که به روش کمک بارداری ICSI ( ایکسی ) می گویند و این متد جزء تکنیک های درمان ناباروری در زنان و مردان می باشد.

روش های کمک بارداری که در اصطلاح پزشکی به آن ART ( assisted Reproductive Techniques ) می گویند مناسب زوج هایی است که با داشتن رابطه جنسی بدون محافظت طی۶ ماه تا یک سال قادر به حاملگی نشده اند.

این افراد باید نزد بهترین متخصص زنان و زایمان رفته و با داشتن جلسات مشاوره و انجام آزمایشات تجویز شده توسط پزشک معالج روشی مناسب جهت باردار شدن برای آن ها انتخاب گردد.

بهتر است بدانید علت نازایی زوج ها تنها مربوط به بانوان نبوده و در مواردی ، این مردان هستند که عامل ناباروری می باشند. روش اینجکشن به عنوان یکی از تکنولوژی های نوین برای درمان ناباروری در آقایان بوده که گاهی در کنار روش IVF انجام می گیرد.

 

میکرواینجکشن

 

کانديداي مناسب جهت انجام ميکرواينجکشن:

تکنیک میکرواینجکشن در شرایطی که مرد دچار مشکلات زیر باشد پیشنهاد می گردد:

  • تعداد اسپرم کم باشد.
  • تحرک اسپرم آهسته باشد.
  • اسپرم دارای شکل غیرطبیعی باشد.
  • لوله هدایت کننده منی دچار مشکل باشد.
  • مرد قبلا عمل وازکتومی انجام داده باشد.
  • همچنین در مواردی که زوج ها برای بارداری از روش IVF استفاده کرده اند اما مشکلی در روند لقاح وجود داشته است نیز می توان از میکرواینجکشن بهره برد.

تفاوت میکرواینجکشن و ivf

روش های کمک باروری شامل متدهای بسیاری از انواع ساده تا پیچیده می باشد که اغلب بنا بر مشکلات موجود در بین زوج ها انتخاب می گردند. میکرواینجکشن و IVF نیز انواع روش های کمک بارداری بوده که در محیط آزمایشگاه انجام می پذیرد و تنها تفاوت آن ها در چگونگی لقاح یافتن تخمک می باشد.

در درمان ناباروری با استفاده از تکنیک IVF ، اسپرم را در معرض تخمک قرار داده و اسپرم خودش وارد تخمک می گردد و عمل لقاح اتفاق می افتد. اما در روش میکرواینجکشن یا همان ICSI که مخفف کلمه Intra Cytoplasmic Sperm Injection می باشد و ترجمه فارسی آن تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم است ، همانطور که از اسمش پیداست عمل لقاح با استفاده از تزریق مستقیم یک عدد اسپرم به داخل سیتوپلاسم تخمک انجام می گیرد.

مراحل انجام میکرواینجکشن

 میکرواینجکشن طی مراحل زیر صورت می پذیرد:

  1. جمع آوری اسپرم
  2. تحریک تخمدان
  3. تخمک گیری
  4. تلقیح و باروری
  5. انتقال نطفه

 

 

در ادامه هر یک از مراحل فوق را توضیح می دهیم:

جمع آوری اسپرم

در این مرحله باید اسپرم سالم از مرد دریافت شود. در درجه اول با گرفتن نمونه از مرد اسپرم مورد نیاز بدست می آید ولی چنانچه اسپرم سالمی در نمونه موجود نبوده یا به هرعلت مرد قادر به انزال برای تولید نمونه نباشد پزشک توسط عمل جراحی میکرو اقدام به گرفتن اسپرم از بیضه یا مجاری حامل آن می کند. عمل میکرو معمولا تحت بی حسی موضعی انجام شده و نقاهت پس از آن تقریبا بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت می باشد. تنها نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد این است که پس از انجام عمل میکرو حدود ۱۰ روز نباید فعالیت های شدید فیزیکی انجام دهید.

(اگر پزشک به کمک عمل میکرو نیز نتواند موفق به دریافت اسپرم سالم شود ممکن است استفاده از اسپرم اهدایی را به منظور بارداری پیشنهاد دهد که در کشورهای خارجی مورد استفاده است)

چنانچه بازیابی اسپرم قبل از آماده سازی تخمک باشد ، اسپرم بدست آمده باید تا زمان محیا شدن تخمک منجمد شود.

تحریک تخمدان

دستگاه تناسلی زنان به طور طبیعی هر ماه یک تخمک تولید می کند. برای انجام روش میکرواینجکشن به منظور بالا بردن شانس لقاح نیاز به چندین تخمک بالغ و مطلوب می باشد به همین خاطر پزشک اقدام به تجویز داروهای باروری مثل قرص کلومیفن یا تزریق گنادوتروپین برای تحریک تخمدان ها و افزایش تولید تخمک ها می کند. طی این پروسه ، زن با انجام آزمایش خون و سونوگرافی تحت نظارت پزشک بوده و میزان تولید تخمک و کیفیت آن ها مورد بررسی قرار می گیرد، در شرایطی که تعداد آن ها مورد قبول باشد تخمک ها از بدن زن خارج می گردد.

 

میکرواینجکشن

 

تخمک گیری

پس از این که پزشک نسبت به تولید تخمک های بالغ در فولیکول های تخمدان (فولیکول کیسه ای پر از مایع است که تخمک در آن رشد کرده و بالغ می شود ) اطمینان خاطر کسب نمود ، مرحله بعدی یعنی بازیابی تخمک اتفاق می افتد.

برداشتن تخمک از تخمدان توسط جراحی ساده ای به نام آسپیراسیون فولیکول انجام می گیرد. طی این عمل متخصص زنان و زایمان با استفاده از سونوگرافی ترانس واژینال ، سوزنی مخصوص را از طریق واژن به این کیسه های حاوی تخمک رسانده و با کمک دستگاه مکشی که به سوزن متصل است ، تخمک و مایع هر فولیکول را خارج می کند ( پانکچر اصطلاحی است که به این کار می گویند ). عمل آسپیراسیون فولیکول تحت بی حسی موضعی یا بیهوشی کوتاه مدت انجام می شود. این نکته نیز قابل ذکر است که در مواردی عمل تخمک گیری از طریق لاپاراسکوپی اتفاق می افتد.

تلقیح و باروری

اکنون که اسپرم سالم و تخمک بالغ در دسترس است باید عمل لقاح و تزریق اسپرم درون تخمک صورت پذیرد. طی این فرایند یک عدد اسپرم به درون هر یک از تخمک ها تزریق شده و آن ها را در آزمایشگاه تحت شرایط ویژه ای نگهداری می کنند تا درصورت تشکیل لقاح و تقسیم سلولی ، نطفه بدست آمده را به بدن زن منتقل کنند.

چنانچه کیفیت نطفه های بدست آمده عالی باشد تعدادی از آن ها با رضایت زوجین فریز می گردد تا در صورت لزوم برای بارداری های بعدی از آن ها استفاده شود.

انتقال نطفه

مرحله آخر انتقال نطفه به درون رحم زن می باشد که طی ۳ تا ۵ روز پس از عمل باروری تخمک انجام می گیرد. در این مرحله پزشک با در نظر گرفتن سن زن و عواملی دیگر تصمیم می گیرد بین ۱ تا ۵ نطفه را با استفاده از لوله ای نازک به نام کاتتر ، از طریق کانال واژن و دهانه رحم به درون آن هدایت کند.

در شرایطی که نطفه به دیواره رحم بچسبد و رشد کند حاملگی رخ داده و میکرواینجکشن موفق بوده است.

تحریک تخمک گذاری

درباره تحریک تخمک گذاری

تحریک تخمک گذاری یک راه درمان ناباروی به کمک دارو است که معمولا برای بالا بردن شانس باروری صورت می پذیرد. به داروهایی که برای درمان ناباروری به روش تحریک تخمک گذاری استفاده می شوند، داروهای محرک تخمک گذاری می گویند که پزشک فوق تخصص ناباروری توسط این داروها می تواند کیفیت و تعداد تخمک های بیمار را بهبود بخشد.

در ادامه شرحی از تخمک گذاری و زمان وقوع آن ارائه می دهیم:

 

تحریک تخمک گذاری

 

تخمک گذاری چیست

وقتی یک دختر متولد می شود، به همراه خود میلیون ها تخمک نابالغ دارد که پس از رسیدن به سن بلوغ و شروع دوره قاعدگی، این تخمک ها به صورت ماهانه در بدن او آزاد می شود. بدین ترتیب که تغییرات هورمونی در هر دوره قاعدگی، سبب آزاد شدن یک تخمک بالغ از تخمدان می گردد، این فرایند را تخمک گذاری می گویند.

فرآیند تخمک گذاری در بانوانی که سالم هستند و دچار بیماری و ناهنجاری خاصی نمی باشند، در هر سیکل قاعدگی یکبار اتفاق می افتد که این زمان معمولا چند هفته پس از آغاز پریودی در آن ها می باشد.

محاسبه زمان تخمک گذاری

برای محاسبه زمان تخمک گذاری خود باید مدت زمان سیکل قاعدگی خود را بدانید. برای آن که چرخه دوره قاعدگی خود را بدست آورید باید اولین روز از شروع یک پریودی تا اولین روز شروع پریودی بعدی را درنظر بگیرید. یعنی اگر یک ماه در روز پنجم ماه زمان شروع پریودی برای شما بود و در ماه بعدی این اتفاق در روز سوم افتاد، این بدان معناست که چرخه قاعدگی شما ۲۸ روزه می باشد.

البته برای بدست آوردن زمان دقیق تر باید این تاریخ ها طی چندین ماه یادداشت شود تا زمان درست تری بدست آورید.

چنانچه سیکل قاعدگی شما ۲۸ روزه باشد، فرآیند تخمک گذاری عمدتاً ۱۴ روز قبل از شروع قاعدگی بعدی اتفاق می افتد (البته این زمان نیز در اثر تغییرات هورمونی و عوامل بیرونی مثل استرس یا شرایط محیطی می تواند متغییر باشد ).

این را درنظر داشته باشید که یک اسپرم تا ۵ روز امکان زنده ماندن در واژن زن را دارد در نتیجه چنانچه هنوز تخمک گذاری رخ نداده باشد اما ۵ روز قبل از آن رابطه بدون محافظت اتفاق افتاده باشد،لذا احتمال باروری وجود دارد.

 

تحریک تخمک گذاری

 

عدم تخمک گذاری

درصورتی که تخمدان طی دوره قاعدگی نتواند تخمک آزاد کند با عدم تخمک گذاری مواجه هستیم. در چنین شرایطی باید مشکل توسط پزشک متخصص تشخیص و راه های درمان آغاز گردند.

تشخیص بعضی از دلایل عدم تخمک گذاری آسان و تشخیص برخی دیگر بسیار دشوار است بنابراین بهتر است برای تشخیص و درمان نزد بهترین متخصص ناباروری بروید.

بانوان بیماری که به اختلال تخمک گذاری دچار هستند و تعداد و کیفیت تخمک های آنان برای باروری مطلوب نیست از طریق روش های کمک باروری یا همان ART تحت درمان قرار می گیرند. این اختلال حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد از علت های ناباروری در زنان را شامل می شود.

چنانچه علت ناباروری فرد تنها به دلیل اختلال تخمک گذاری در او باشد، درصد موفقیت درمان نازایی به کمک تحریک تخمک گذاری کاملا مطلوب و امکان پذیر است.

اقدامات قبل از روش درمان تحریک تخمک گذاری

برای درمان ناباروری با کمک این روش ابتدا لازم است تا اقدامات ذیل صورت بگیرد:

  • انجام آزمایش های هورمونی
  • انجام آزمایش های روتین بارداری
  • تهیه سونوگرافی از رحم : این کار در روز دوم و سوم قاعدگی و به منظور حصول اطمینان از باز بودن لوله های رحمی صورت می گیرد.
  • بررسی وضعیت رحم و تخمدان : این کار به وسیله سونوگرافی و در روز دوم و سوم قاعدگی انجام می شود.

بعد از اینکه اقدامات فوق انجام شد، پزشک متخصص زنان و زایمان با توجه به وضعیت شما و نتایج به دست آمده از اقدامات فوق داروهایی که برای تحریک تخمک گذاری لازم است را برای تان تجویز می نماید.

 

تحریک تخمک گذاری

 

داروهای محرک تخمک گذاری

داروهای بسیاری در زمینه تحریک تخمک گذاری وجود دارد اما از معروف ترین قرص های تحریک تخمک گذاری می توان کلومیفن سیترات را نام برد.

هنگامی که سطح استروژن و گنادوتراپین ها در وضعیت طبیعی قرار دارد اما در تخمک گذاری مشکل دیده می شود ( همانند کسانی که به PCO مبتلا هستند ) ، در این صورت داروی کلومیفن سیترات انتخاب مناسبی برای بیمار می باشد.

زمان شروع داروی کلومیفن سیترات روز سوم تا هفتم یا پنجم تا نهم دوره قاعدگی است که با دوز ۵۰ میلی گرم به صورت مصرف روزانه یک عدد تجویز می گردد.

چنانچه درمان از روز سوم دوره قاعدگی آغاز شود، روز دهم سیکل، زمان بررسی فولیکول ها از طریق سونوگرافی می باشد و اگر آغاز درمان از روز پنجم دوره قاعدگی باشد این بررسی باید در روز دوازدهم انجام گیرد.

در این بررسی زمانی که فولیکول ها به سایز مورد قبول یعنی ۱۸ تا ۲۰ میلی متر رسیده باشند، پزشک فوق تخصص ناباروری می تواند زمان تخمک گذاری را به کمک آمپول HCG مشخص کند.

زمان ایده آل برای برقراری ارتباط جهت بارور کردن تخمک، حدود یک الی دو روز اطراف زمان تخمک گذاری می باشد. درمان ناباروری به روش تحریک پذیری تخمک و به کمک داروی کلومیفن سیترات عمدتا بین ۳ تا ۵ مرتبه تکرار می شود که میزان موفقیت و ایجاد باروری پس از سه دوره تکرار ۸۵ درصد و پس از پنج دوره حدود ۹۹ درصد می باشد.

دیگر دارویی هایی که به عنوان داروی محرک تخمک گذاری مورد استفاده قرار می گیرد عبارت است از: HMG ، GnRHa ( آگونیست های هورمون رها کننده گنادوتروپین ها ) ، FSH صناعی ( ریکامبینت ) و گنال اف.

تحریک تخمک گذاری با روش HMG

استفاده از این دارو که به طور طبیعی در ادرار خانم های یائسه موجود می باشد، از دیگر روش های درمان دارویی تحریک تخمک گذاری می باشد. استفاده یا عدم استفاده از این دارو نیازمند بررسی دقیق پزشک و کنترل او می باشد.

به دلیل اینکه تحریک بیش از حد تخمدان و تخمک ها از عوارض احتمالی این دارو می باشد لذا در فاصله زمانی ۲ الی ۴ روز باید وضعیت تخمدان ها بررسی شود.

 

تحریک تخمک گذاری

 

موارد استفاده از داروی HMG چیست؟

این دارو در شرایط مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد که در ذیل به تعدادی از آن ها اشاره شده است:

  • در دوره های درمانی iui به عنوان داروی مکمل، همراه با داروی کلومفین سیترات استفاده می گردد.
  • در سیکل درمان با iui به تنهایی مورد مصرف قرار می گیرد.
  • همراه با دیگر داروهای محرک تخمدان در دوره های درمانی لقاح خارج رحمی استفاده می شود.

تحریک تخمک گذاری با استفاده از داروی گنادوتروپین یا GNRH

این دارو از جمله داروهایی است که از آن برای تحریک تخمک گذاری بهره گرفته شده و و تخمدان ها را برای رسیدن به اندازه مناسب برای تخمک گذاری تحریک می نماید. با مصرف این دارو احتمال لانه گزینی، باروری و رسیدن به مرحله بارداری افزایش می یابد.

به طور کلی می توانیم بگوییم که از این دارو در کنار سایر درمان ها همچون IVF و به منظور درمان نازایی بهره گرفته می شود.

داروی FSH

این دارو از دیگر داروهایی است که مصرف آن برای بانوان و به منظور تحربک تخمک گذاری تجویز می شود. این دارو نسبت به داروهایی که در فوق به آن ها اشاره کردیم تاثیرگذاری و قدرت بیشتری داشته و به صورت عضلانی مورد استفاده قرار می گیرد.

لابیاپلاستی

لابیاپلاستی چیست

هدف از انجام لابیاپلاستی که یک نوع عمل جراحی زیبایی است بهبود شکل ظاهری لبه های داخلی واژن می باشد. کاهش طول یا اندازه لبه داخلی واژن بیشترین درخواستی است که خانم ها از این عمل زیبایی دارند. ( متخصص زنان تهران )

لابیاپلاستی

دلایل انجام لابياپلاستي

اصلی ترین دلایلی که خانم ها را به انجام این روش ترغیب می کنند عبارتنداز:

  • درد در حین رابطه جنسی
  • داشتن واژنی با ظاهر زیبا
  • احساس ناراحتی هنگام پوشیدن لباس های جذب و تنگ همچون شلوارهای چسبان
  • اصلاح لبه های غیرقرینه و نامتقارن واژن
  • احساس ناراحتی یا درد حین انجام فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری
  • تحریک کمتر کلیتوریس به علت پوست اضافی کلاهک آن
  • تیرگی لبه های داخلی واژن
  • احساس سوزش، سایش و کشیدگی لبه های مینور حین انجام برخی فعالیت های روزمره
  • ابتلا به عفونت های واژینال به طور مکرر و عدم خروج ترشحات از واژن به علت بزرگ بودن سایز لبه های واژن

طبق تحقیقات صورت گرفته بیشتر خانم ها بعد از لابياپلاستي روابط جنسی بهتری داشته و اعتماد به نفس آن ها در رابطه زناشویی به دلیل زیبایی ظاهر واژن افزایش خواهد یافت. از همین رو اصلی ترین علت گرایش و تمایل خانم ها برای انجام این روش، بهبود کیفیت روابط جنسی شان می باشد.

لابیاپلاستی

موارد منع لابیاپلاستی

با وجود اینکه لابیاپلاستی با لیزر مونالیزا تاچ روشی کاملاً ایمن بوده و به همین دلیل منع خاصی برای انجام آن وجود ندارد اما بهتر است خانم هایی با شرایط ذیل نسبت به انجام آن اقدام نکنند:

  • خانم های باردار :

با توجه به اینکه این روش تحت بی حسی موضعی انجام می شود ممکن است این امر بر روی نتیجه تاثیر منفی بگذارد.

همچنین خانم ها باید این نکته را در نظر داشته باشند که در دوران بارداری لابیاها به طور گذرا و موقتی بزرگ و متورم شده و بعد از وضع حمل به حالت اولیه خود باز می گردند. از همین رو بهتر است این جراحی بعد از زایمان انجام گردد چون لابیاها در بیشتر موارد کشیده شده و شکل شان تغییر می نماید.

از دیگر عوارضی که ممکن است لابیاپلاستی در دوران بارداری به دنبال داشته باشد، هماتوم به دنبال پرخونی ناحیه تناسلی است.

در دوران بارداری نه تنها از لابیاپلاستی بلکه باید از انجام هر عمل جراحی غیرضروری دیگری خودداری کرد.

  • خانم های دچار به زگیل یا تبخال تناسلی
  • دخترانی با سنی کمتر از ۲۰ سال
  • خانم هایی با بیشتر از ۵۰ سال سن
  • خانم های مبتلا به زخم های درونی و عفونت واژن

 

لابیاپلاستی

 

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی :

در ذیل به تعدادی از دستورالعمل ها و مهم ترین نکات مراقبتی که در هرچه سریع تر سپری شدن دوران نقاهت بعد از این جراحی زیبایی نقش داشته و موجب حاصل شدن بهترین و رضایت بخش ترین نتایج از این عمل جراحی برای افراد می شوند اشاره کرده ایم:

  • تورم، کبودی و درد جزیی را به مدت دو هفته تجربه می کنید که این امر کاملاً طبیعی است.
  • روند بهبودی می تواند دو ماه طول بکشد و دراین مدت باید ناحیه جراحی را تمیز نگه دارید.
  • تا مدت زمانی که پزشک برای تان تعیین کرده است از برقراری رابطه جنسی پرهیز کنید.
  • لباس های آزاد بپوشید.
  • مسکن های بدون نسخه می تواند هرگونه دردی را مدیریت کند. ولی شما نباید به طور خودسرانه اقدام به مصرف آن ها کنید زیرا ممکن است موجب بروز مشکلات جبران ناپذیری در شما شود.
  • بعد از جراحی معمولاً پماد آنتی بیوتیک برای بیمار تجویز می شود که باید از آن سروقت استفاده کنید.
  • برای مدت زمان تعیین شده توسط پزشک حمام نکنید؛ پس از آن و در دو هفته اول بعد از جراحی می توانید با آب گرم دوش بگیرید اما آب نباید خیلی گرم باشد.
  • صابون غیرمعطر و ساده استفاده کنید.
  • داروی ضد درد خوراکی برای یک یا دو هفته تجویز می شود که مصرف آن الزامی می باشد.
  • تورم و کبودی رایج است و معمولاً سه تا ۵ روز ادامه دارد؛ استفاده از کمپرس سرد به تسکین درد و تورم کمک می کند.
  •  لباس های گشاد و لباس زیر پنبه ای بپوشید.
  • دو هفته بعد از جراحی، می توانید ورزش های سبک انجام دهید.
  • از انجام فعالیت هایی که مستلزم نشستن روی ناحیه جراحی است مانند دوچرخه سواری و اسپینینگ خودداری کنید.
  • شنا نکنید؛ انجام ورزش های شدید و سخت را به مدت ۴ هفته به تاخیر بیندازید.
  • ترشح خونابه طبیعی است. در صورت مواجهه با آن نگران نشوید.به مدت ۲ هفته از مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی که موجب رقیق شدن خون می شوند خودداری نمایید.

لابیاپلاستی چه عوارضی دارد؟

لابیاپلاستی یک جراحی کم تهاجم بوده و در دسته جراحی های بی خطر و ایمن قرار می گیرد. اگر افراد پیش از انجام این جراحی زیبایی در انتخاب پزشک خود دقت کرده و بهترین متخصص زنان تهران یا شهر خود را انتخاب کنند خطر و عوارضی برای آن ها به همراه نخواهد داشت. با این حال می توان از موارد ذیل به عنوان مهم ترین عوارض لابیاپلاستی یاد کرد:

  • درد در حین رابطه جنسی : چنانچه افراد زودتر از ۴ تا ۵ هفته اقدام به برقراری رابطه جنسی نمایند امکان دارد رابطه با درد برای آن ها همراه باشد.
  • سوزش و درد بعد از عمل : به مدت حدود ۳ روز
  • ورم لبه های واژن : تورم که یک امر طبیعی می باشد امکان دارد تا یک ماه نیز به طول بیانجامد.

 

درمان نازایی

روش های درمان نازایی

از جمله مشکلاتی که زوج ها با آن دست و پنجه نرم می کنند مشکلات نازایی و ناباروری است. البته با وجود روش های متعددی که با پیشرفت علم پزشکی در درمان نازایی به وجود آمده این نگرانی ها بسیار کمتر شده است. ( درمان ناباروری )

نازایی چیست ؟

چنانچه زوجی قصد بارداری داشته باشند و طی یک سال رابطه جنسی بدون پیشگیری، بارداری اتفاق نیفتد، مشکل ناباروری برای آن ها وجود دارد.

۱۰ تا ۱۵ درصد از زوج ها با این مشکل روبرو هستند. علت ناباروری می تواند مربوط به مرد یا زن یا هردوی آن ها باشد.

 

درمان نازایی

 

علل نازایی در مردان و زنان

در ادامه به برخی از علت های ناباروری در مردان و زنان به طور خلاصه می پردازیم:

علت ناباروری در زنان

  • اختلال در تخمک گذاری : از اصلی ترین دلایل نازایی در زنان است.
  • اختلال در لوله های رحمی : در مواردی این لوله ها دارای مشکل گرفتگی هستند و اجازه عبور اسپرم را نمی دهند.
  • آندومتریوز : به حالتی گفته می شود که رشد آندومتر رحم بیش از حد بوده و حتی موجب بسته شدن لوله های رحمی نیز می شود.
  • اختلالات مربوط به رحم و گردن رحم : از مشکلات مربوط به رحم و گردن آن می توان به عفونت های گردن رحم ، ناهنجاری های ساختمان رحم و ترشحات نامطلوب مربوط به آن اشاره کرد.
  • اختلالات دستگاه ایمنی : سیستم ایمنی بدن بعضی از بانوان ماده ای به نام آنتی بادی ترشح می کند که سبب غیر فعال شدن و از بین رفتن اسپرم مرد می شود و حتی گاهی موجب سقط خود به خودی جنین می گردد.

علت ناباروری در مردان

  • مشکلات مربوط به اسپرم : از جمله این اختلالات می توان به کم بودن تعداد اسپرم ، به بلوغ نرسیدن اسپرم ها ، ناهنجاری های ساختمانی اسپرم و ناهنجاری های حرکتی آن ها اشاره کرد.
  • اختلالات مربوط به ساختمان بدنی مردان : ناهنجاری هایی مانند مسدود بودن لوله های خروج اسپرم یا اختلال در رگ های درون کیسه بیضه که موجب بی کیفیت شدن اسپرم ها می شود، از علل ناباروری مردان است.

عواملی مانند انزال زودرس و ناتوانی جنسی از دیگر علل ناباروری در مردان است.

 

 

روش های درمان نازایی

برای درمان نازایی ابتدا باید زوجی که دارای مشکل است ، علت عدم باروری آن ها توسط یک پزشک متخصص و باتجربه مشخص شود و در پی آن روش های مربوط به درمان انجام پذیرد.

این مطلب باید مورد توجه قرار بگیرد که روش های درمان در افراد مختلف، گوناگون بوده و روش درمان صحیح برای هر زوج با توجه به ویژگی های آن ها طبق تشخیص متخصص انتخاب می گردد.

در بالا با تعریف و دلایل نازایی زوج ها تاحدودی آشنا شدید، در ادامه با روش های درمان نازایی به صورت مختصر آشنا خواهید شد:

  • استفاده از داروهای باروری : کلومیفن و گنادوتروپین ها از معمول ترین داروهایی است که برای درمان نازایی تجویز می شود. این داروها هورمون های جنسی را تنظیم کرده و موجب آزاد سازی یک یا چند تخمک در هر دوره تخمک گذاری می گردند.
  • عمل جراحی برای درمان ناباروری : عمل جراحی عموما برای رفع مشکلات ژنتیکی و نقص های ساختمانی بدن ؛ مثل رفع مسدودی لوله های فالوپ ، کاهش بافت آندومتریوز و دیگر مشکلات این چنینی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

درمان نازایی

 

دیگر روش های درمان نازایی عبارتنداز:

  • درمان به روش لقاح مصنوعی IUI : از رایج ترین نوع درمان در هنگامی که مشکل ناباروری از مرد است، می باشد. چنانچه مرد از اختلال کم بودن اسپرم یا ناهنجاری حرکتی آن ها رنج می برد این روش می تواند کمک بسزایی کند. روش IUI به این شکل است که اسپرم مرد را به صورت متمرکز توسط کاتتر وارد رحم زن می کنند. در موارد زیر هم روش IUI می تواند از روش های کاربردی باشد:

ناباروری با دلایل ناشناخته ، وجود زخم در دهانه رحم ، غیرطبیعی بودن ترشحات ، اختلال در نعوظ یا انزال ، درد شدید در زمان رابطه جنسی ، حساسیت زن به مایع منی.

  • لقاح آزمایشگاهی IVF : در این روش تخمک را از تخمدان ها خارج و در آزمایشگاه با اسپرم ترکیب می کنند و چنانچه لقاح با موفقیت صورت پذیرد نطفه را داخل رحم قرار می دهند.

درمان بیماری اندومتریوز

نحوه درمان بیماری اندومتریوز

درمان بیماری اندومتریوز : اندومتریوز یکی از انواع بیماری های مربوط به خانم ها می باشد که به موجب آن بافتی که به دیواره رحم شباهت دارد در قسمت های دیگر بدن رشد می نماید. با وجود اینکه امکان رشد این بافت ها در هر جایی وجود دارد اما به طور معمول در لگن رشد می نمایند. ( بیماری های اندومتریوز )

 

درمان بیماری اندومتریوز

 

اندومتریوز چیست؟

بافت مخاط رحم یا همان بافت اندومتریال که شامل بافت های همبند، گلبول های خون و غده بوده، به طور معمول داخل رحم رشد کرده و آن را برای تخمک گذاری آماده می نماید.

بیماری اندومتریوز هنگامی به وجود می آید که بافت اندومتر در جایی غیر از رحم رشد نماید. امکان دارد اندومتريوز موجب درگیری نواحی زیر شود:

  • لوله های فالوپ یا همان لوله های رحم
  • گره های لنفاوی
  • تخمدان ها

علائم اندومتریوز

مواردی که در ذیل به آن ها اشاره کرده ایم از جمله نشانه های شایع این بیماری می باشند. البته باید بگوییم که وجود این علائم همیشه نشانه ابتلای فرد به اندومتريوز نبوده و ممکن است به دلیل وجود بیماری هایی همچون سندروم روده تحریک پذیر، بیماری عفونت لگن و کیست تخمدان در فرد بروز کرده باشد.

 

 

  • درد مزمن در ناحیه لگن
  • پریودهای طولانی تر از ۷ روز
  • کمر درد مزمن
  • مشکلات ادراری و روده ای شامل نفخ، اسهال، درد و یبوست
  • خستگی
  • مشاهده خون در ادرار یا مدفوع
  • استفراغ و تهوع
  • دردهای شدید قاعدگی که قابل کنترل با مسکن های معمولی همچون ایبوپروفن نباشند.
  • خونریزی شدید قاعدگی به نحوی که فرد هر دو ساعت یکبار ناچار به تعویض نوار بهداشتی خود باشد.
  • لکه بینی میان دو پریود

باید بگوییم که وجود درد، شایع ترین نشانه اندومتريوز می باشد که البته شدت آن همیشه با شدت بیماری ارتباط ندارد.

بعد از یائسگی و به دلیل توقف تولید استروژن توسط بدن، ممکن است درد از بین برود. البته افراد باید در نظر داشته باشند که با هورمون درمانی در طی یائسگی علائم اعم از درد برخواهند گشت.

همچنین لازم به ذکر است که بارداری قادر به توقف موقتی و کاهش علائم می باشد.

 

درمان بیماری اندومتریوز

 

درمان اندومتريوز

دکتر سوزان پیروان ، متخصص زنان تهران و دیگر پزشکان متخصص زنان  از روش های ذیل برای درمان این عارضه بهره می گیرند:

  • داروهای مسکن
  • هورمون درمانی
  • جراحی : با جراحی اولیه فقط ناحیه هایی که به اندومتريوز ابتلا دارند برداشته می شوند اما امکان دارد گاهی نیاز به هیسترکتومی همراه با برداشتن هر دو تخمدان باشد. روش جراحی معمولاً در مواردی به کار گرفته می شود که دیگر روش های درمانی موثر واقع نشوند.

همچنین باید بگوییم که از IVF به منظور درمان ناباروری ناشی از اندومتريوز استفاده می شود.​

بیماری های خودایمنی و ناباروری

ارتباط بیماری های خودایمنی و ناباروری

بیماری های خودایمنی و ناباروری : عوامل مربوط به سیستم ایمنی یا ایمونولوژیک یکی از دلایل سقط مکرر جنین و ناباروری می باشند. وظیفه اصلی سیستم ایمنی ، دفاع از بدن در مقابل حمله ویروس ها، باکتری ها و سایر عوامل خارجی می باشد.

در برخی موارد سیستم ایمنی بدن انسان دچار اختلال شده و بافت های خود بدن را به عنوان عنصر تهدید کننده و مهاجم تشخیص داده و به آن حمله می نماید که به چنین شرایطی، بیماری خودایمنی یا اتوایمیون گفته می شود.

 

بیماری های خودایمنی و ناباروری

 

کدام یک از بیماری های خودایمنی مانع از بارداری می شوند؟

در ذیل به تعدادی از مهم ترین بیماری های خودایمنی موثر در نازایی و ناباروری اشاره شده است:

لوپوس :

سیستم ایمنی بدن در این بیماری خودایمنی، بسیار زیاد و بیش از حد فعال می گردد. در نتیجه به بافت های بدن حمله ور شده و موجب بروز مشکلاتی همچون آسیب به پوست، خون، کلیه ها، ریه، تورم و التهاب آن ها می شود.

لوپوس دارای انواع مختلفی است که از این میان می توان به لوپوس پوستی، لوپوس منتشر، لوپوس اریتماتوس سیستمیک و لوپوس ناشی از دارو اشاره کرد.

آرتریت روماتوئید :

سیستم ایمنی در این بیماری خودایمنی به مفاصل و بافت های اطراف آن حمله ور شده، موجب بروز درد و التهاب در مفاصل، بافت های اطراف آن و دیگر اعضای بدن می شود.

این نوع از بیماری خودایمنی به طور معمول در انگشتان دست و پا بروز نموده اما امکان نمایان شدن آن در هر مفصل دیگری نیز وجود دارد.

افراد مبتلا به این بیماری در بیشتر موارد احساس خستگی و ناراحتی داشته و از خشکی مفاصل رنج می برند.

بیماری کرون :

عاملی که موجب ایجاد این بیماری که از جمله بیماری های مزمن روده می باشد می شود هنوز شناخته نشده است.

زخم روده کوچک و روده بزرگ عمده مشکلی است که در اثر این بیماری ایجاد می گردد. با این حال نمی توان از تاثیر آن بر مقعد و دهان نیز چشم پوشی نمود.

اسکلرودرما :

عروق و بافت های همبند هدف حمله سیستم ایمنی در این بیماری خودایمنی می باشند.

تغییرات در نوع موضعی آن فقط در نواحی خاصی از پوست و بافت های زیر آن بروز نموده و اندام های داخلی تحت تاثیر قرار نمی گیرند.

نوع دیگر این بیماری، نوع منتشر است که به دنبال آن نه تنها پوست بلکه مفاصل، قلب، ریه، سیستم گوارش اعم از روده و مری، کلیه و ماهیچه ها نیز درگیر می شوند.

از دیگر بیماری های خودایمنی می توان به سندرم رایتر، بیماری سلیاک و بیماری هاشیموتو اشاره نمود.

درمان IUI

درباره درمان IUI 

درمان IUI : با پیشرفت علم پزشکی و تجلی روش ها و تکنیک های نوین به منظور درمان ناباروری ، دیگر نگرانی بابت بچه دار شدن در میان زوج ها دیده نمی شود. روش IUI یکی از این متدها بوده که در این مقاله به آن پرداخته ایم.

چنانچه زوجی قصد فرزند آوری داشته اما با برقراری رابطه جنسی بدون محافظت طی شش ماه تا یک سال ( بستگی به سن زوج ها دارد ) ، موفق به بارداری نشوند در این صورت می گوییم ناباروری در آن ها وجود دارد. در این حالت باید علت و عامل ناباروری تشخیص داده و در پی آن روش های درمان مناسب به کار گرفته شود.

روش درمان IUI چگونه است

IUI مخفف کلمه Intra Uterine Insemination و به معنای تلقیح داخل رحمی اسپرم می باشد. این تکنیک به عنوان یکی از روش های کمک باروری بوده و طی آن از مرد نمونه اسپرم گرفته می شود که این نمونه به کمک مواد مخصوصی شستشو شده و اسپرم های سالم تر انتخاب و توسط لوله پلاستیکی به نام کاتتر ، در زمان تخمک گذاری زن ، درون رحم تزریق می شود.

درمان IUI

iui برای چه کسانی انجام میشود

روش درمان IUI در شرایطی که زوج ها یکی از مشکلات زیر را داشته باشند استفاده می گردد:

  • ناباروری به علت فاکتورهای مردانه مثل ناهنجاری های حرکتی اسپرم ها ، ناکافی بودن تعداد و حجم آن ها ، معیوب و غیرطبیعی بودن اسپرم ها
  • نازایی به دلیل فاکتور رحمی مثل اختلالات دهانه رحم
  • ناباروری با دلایل نامشخص و توجیه نشده
  • ناباروری به علت اندومتریوز از نوع خفیف
  • وجود مشکل و ناهنجاری در فرآیند تخمک گذاری
  • نازایی به علت فاکتور سرویکال ( اختلالات گردن رحم ) مثل کم بودن ترشحات سرویکس یا ترشحات از بین برنده اسپرم در سرویکس
  • ناتوانی جنسی
  • قطع نخاعی
  • ناباروری به دلیل اختلالات دستگاه تناسلی آقایان مثل انزال زودرس یا انزال معکوس

چه زمان روش IUI پیشنهاد نمی شود

در موارد زیر استفاده از درمان IUI جایز نمی باشد:

  1. بانوانی که دچار بیماری های شدید لوله های رحمی هستند.
  2. اگر در زن سابقه بیماری عفونت لگن وجود داشته باشد.
  3. چنانچه زن به بیماری اندومتریوز شدید مبتلا باشد.

 

 

میزان موفقیت درمان نازایی با روش IUI

درصد موفقیت IUI یا همان تلقیح داخل رحمی اسپرم تقریبا بین ۱۰ تا ۴۰ درصد در هر دوره درمان می باشد که سن زن ، اسپرم پردازش شده ، علت ناباروری و داروهای باروری در میزان درصد آن تاثیرگذار است.

 اگر می خواهید iui موفق داشته باشید بهتر است موارد زیر را رعایت نمایید:

  • با توجه به اینکه به هنگام مقاربت و ارگاسم ، رحم زن دچار انقباض می گردد لذا به جهت بالا بردن شانس حاملگی توصیه می شود همان روز ، روز بعد و ۳ روز پس از انجام IUI ، رابطه جنسی با همسرتان برقرار نمایید. انقباض رحم می تواند حرکت اسپرم ها را در لوله های رحمی آسان تر کند.
  • نسبت به تغذیه خود دقت داشته باشید و غذای کامل شامل میوه ، سبزیجات ، غلات ، لبنیات پرچرب ، پروتئین و غیره را مصرف نمایید.
  • روزانه از مکمل های مولتی ویتامین استفاده کنید.
  • آب فراوان بنوشید.

علائم بارداری بعد از iui

در صورت موفق بودن درمان IUI ،علائم بارداری طی دو هفته پس از آن نمایان می شود. توجه داشته باشید که علائم بارداری در همه بانوان یکسان نیست اما در ادامه به رایج ترین علائم اشاره کرده ایم:

  1. درد یا سوزش درسینه ها
  2. کم آوردن نفس
  3. احساس خستگی و کسلی
  4. تکرر ادرار
  5. سرگیجه و سردرد
  6. گرفتگی ماهیچه های لگنی
  7. دگرگونی خلق و خو
  8. یبوست و نفخ
  9. گرسنگی و بی میلی غیر معمول
  10. تغییر در حس بویایی
  11. افزایش دمای بدن
  12. و غیره

هر یک از این نشانه ها ممکن است خبر از بارداری باشد.

درمان IUI

عوارض iui

IUI یک روش ساده و بی خطر می باشد اما در مواردی معدود ممکن است موجب عوارض زیر گردد:

  • بروز عفونت
  • کیست در تخمدان
  • درد و گرفتگی رحم
  • انتقال ویروسی از نمونه منی
  • داشتن ترشح بعد از درمان IUI امری رایج و طبیعی بوده و به دلیل مخاط دهانه رحم می باشد که به هیچ وجه جای نگرانی نیست.

روش iui برای تعیین جنسیت

از تکنیک IUI برای تعیین جنسیت جنین نیز می توان بهره برد. ویژگی که در این روش به منظور تعیین جنسیت از آن استفاده می شود جدا سازی اسپرم های X و Y می باشد. میزان موفقیت دستیابی به جنس مورد نظر در روش IUI تقریبا بین ۶۰ تا ۷۰ درصد می باشد. در ادامه به چگونگی این مطلب و انواع روش های آن پرداخته ایم.

تعیین جنسیت با روش گرادیان در IUI

همانطور که می دانید اسپرم های شامل کروموزوم Y موجب فرزند پسر و اسپرم های حاوی کروموزوم X باعث به وجود آمدن جنسیت دختر می شود.

در تعیین جنسیت فرزند به روش گرادیان اسپرم های مرد را سانتریفیوژ می کنند ، طی این پروسه اسپرم هایی که چگالی آن ها بیشتر است ته نشین شده و اسپرم ها با چگالی کمتر در بالای ظرف قرار می گیرند. معمولا اسپرم های چگالی زیاد و سنگین حامل کروموزوم های جنس دختر و اسپرم های سبک شامل کروموزوم های جنسیت پسر می باشد. به این ترتیب با جدا سازی آن ها و تزریق به رحم می توان بارداری با جنسیت دلخواه را به وجود آورد.

تعیین جنسیت با روش فلوسیتومتری در IUI

روند دستیابی به فرزند دختر یا پسر در روش فلوسیتومتری با استفاده از رنگ فلورسنت صورت می پذیرد. روش کار به این شکل است که با توجه به اختلاف میزان ماده DNA موجود در کروموزوم های X و Y ، رنگ فلورسنت تنها توسط اسپرم حاوی کروموزوم X ( دختر ) جذب می گردد. از این رو اسپرم های دختر و پسر شناسایی و جدا می شوند.

هزینه عمل iui

همانطور که متوجه شدید IUI یک روش کمک بارداری غیرتهاجمی است که هزینه بسیار کمی نسبت به روش های دیگر دارد و به عنوان اولین راه درمانی نازایی بدون علت ، انتخاب مناسبی می باشد. چنانچه نیاز به درمان IUI دارید برای اطلاع از هزینه آن باید ابتدا به مطب متخصص زنان و زایمان رفته و پس از معاینه نسبت به هزینه های آن اطلاعات کسب نمایید.

تنگ کردن واژن

نحوه تنگ کردن واژن

مسلما داشتن روابط جنسی باکیفیت از خواست های اغلب افراد می باشد ؛ حال آن که این امر می تواند در شعاع بسیاری از عوامل قرار گرفته و نتیجه مطلوب را حاصل نکند. تنگ کردن واژن یکی از اعمالی است که موجب بازسازی و ترمیم عضلات واژن شده و می تواند در بهبود کیفیت روابط زناشویی کمک کند و موجب رضایت بانوان و البته شریک جنسی آن ها شود. ( متخصص زنان تهران )

با افزایش سن و داشتن زایمان های طبیعی متعدد یا حتی به دلیل تعداد روابط جنسی بسیار زیاد ، قطر واژن بانوان بزرگ شده و دیواره های آن دچار شل شدگی می گردد و دیگر قوام و شادابی قبل را نخواهد داشت طی این فرآیند گشاد شدگی واژن رخ می دهد. در چنین شرایطی احتمالا به دلیل کاهش تماس آلت مردانه با دیواره های واژن لذت جنسی حین مقاربت برای زوجین کاهش می یابد. از این رو بانوان به دنبال راهی به منظور برگرداندن جوانی به واژن خود هستند.

انواع روش های تنـگ کردن واژن

تنگ کردن واژن طی روش های متفاوتی قابل اجرا است که هریک دارای ویژگی های مختص به خود می باشد ؛ لذا انتخاب هر کدام از این تکنیک ها بسته به تمایل بیمار ، میزان تخریب به وجود آمده در فرد و البته با صلاحدید پزشک متخصص انجام خواهد شد. در این مقاله قصد داریم تشریح مختصری از روش های تنگ کردن واژن ، در اختیار شما عزیزان قرار دهیم.

 

تنگ کردن واژن

 

تنگ کردن واژن با لیزر

استفاده از لیزر به دلیل غیرتهاجمی بودن آن ، یکی از پرطرفدارترین روش ها به جهت تنگ نمودن واژن در بین خانم ها می باشد. تعداد جلسات مورد نیاز بیمار برای رفع گشاد شدگی و افتادگی واژن با توجه به میزان افزایش قطر واژن و البته جوابدهی بدن فرد نسبت به درمان متفاوت خواهد بود.

روش کار در این تکنیک به این صورت است که با استفاده از ژل و پماد بی حسی ، ناحیه تحت درمان بی حس شده ، سپس متخصص زنان سری دستگاه لیزر را وارد واژن نموده و با کمک اشعه لیزر بر روی دیواره واژن حفره هایی را به وجود می آورد ؛ به این ترتیب سلول های سالم درصدد ترمیم و بهبود سلول های تخریب شده برمی آیند و فرآیند کلاژن سازی افزایش می یابد. در پی این امر دیواره های واژن سفت شده و تنگ شدن واژن اتفاق می افتد. در واقع کلاژن سازی موجب تقویت عضلات نگه دارنده ، افزایش حالت ارتجاعی و مستحکم شدن دیواره های واژن می گردد.

به طور کل تنگ کردن واژن با لیزر مناسب افرادی است که افتادگی و شل شدگی واژن آن ها به دلیل کاهش کلاژن می باشد و میزان گشادی آن زیاد نبوده و با لیزر قابل درمان است. همچنین طی این متد قسمت ورودی واژن بدون تغییر مانده و عمل تنگ کردن در دیواره های عمقی رخ خواهد داد.

مزایا و فواید تنگ کردن واژن با لیزر
  1. عمل به صورت سرپایی بوده و نیازی به بستری شدن ندارد.
  2. به دلیل عدم خونریزی و عدم نیاز به بیهوشی دوره نقاهت آن کم است.
  3. مدت زمان اجتناب از مقاربت جنسی بعد از تنگ کردن واژن با لیزر بسیار کوتاه می باشد.
  4. تاثیرات عمل بلافاصله بعد از آن قابل مشاهده بوده و چنانچه عمل توسط متخصص زنان حاذق انجام پذیرد با نتایجی رضایت بخش روبرو خواهید شد.
  5. به دلیل افزایش کلاژن سازی و در پی آن استحکام به وجود آمده در دیواره های واژن ، از بروز پروپلاس ( افتادگی ) واژن و مثانه نیز پیشگیری می شود.
  6. علاوه بر تقویت و سفت شدن دیواره های واژن ، عارضه های دیگر همچون خشکی واژن ، سوزش واژن ، بی اختیاری ادرار ، عفونت و غیره نیز با این روش درمان می گردد.

تنگ کردن واژن با نخ

تنـگ کردن واژن با نخ نیز از دیگر روش های غیرتهاجمی به منظور جوانسازی واژن است که بیشتر تمرکز در این روش بر روی قسمت ورودی واژن و عضلات پرینه ( بافت بین مقعد و ناحیه تناسلی ) می باشد. در این تکنیک پس از بی حسی واژن ، با کمک نخ های مخصوص از جنس کاپرولاکتون که دو جهتی و همگرا می باشند ، عضلات کناری ( پرینه ) و نیز دهانه واژن لیفت می شود که در پی آن ، دو مزیت کوتاه مدت و بلند مدت برای برای بیمار به وجود می آید:

 

تنگ کردن واژن

 

  • مزیت کوتاه مدت : جمع شدن دهانه واژن و سفت شدن ناحیه پرینه که به سرعت و بلافاصله پس از عمل لیفت رخ می دهد و تاثیری مکانیکال داشته و تا زمان وجود نخ ها به قوت خود باقی است.
  • مزیت بلند مدت : به دلیل خاصیت نخ های لیفت ، به مرور با کلاژن سازی در ناحیه واژن و به وجود آمدن فیبروم در آن ، استحکام و جوانی واژن برگشته و به این ترتیب عمل تنگ شدن اتفاق می افتد.

تنگ کردن واژن با نخ برای افرادی که شرایط جراحی نداشته و به دنبال نتیجه فوری می باشند و همچنین افرادی که نیاز به بهبود دهانه واژن و ناحیه پرینه دارند مناسب است.

مزایا تنگ کردن واژن با نخ
  1. مدت زمان عمل بسیار کوتاه است.
  2. سرپایی بوده و نیازی به بستری شدن ندارد.
  3. موجب درمان و بهبود خارش ، سوزش و عفونت های مکرر می شود.
  4. عضلات پرینه و لبه های دهانه واژن که در اثر زایمان طبیعی یا روابط جنسی مکرر ظاهری نازیبا پیدا کرده است ، ترمیم می شود.

تنگ کردن واژن با تزریق چربی

تزریق چربی یکی دیگر از راه های بهبود وضعیت گشاد شدگی واژن می باشد. روش کار در این تکنیک به این گونه است که متخصص زنان و زایمان ابتدا از بخشی از بدن بیمار که دارای چربی می باشد ، چربی مورد نیاز را به کمک لیپوساکشن یا لیپوماتیک استخراج نموده و سپس با تزریق چربی سالم به دیواره های واژن ( که اصولا به دلیل جذب شدن مقداری از چربی ، عمل تزریق بیشتر از حد نیاز انجام می گیرد ) ، قطر آن را کمتر می نماید و این چنین عمل تنگ شدن واژن برای بیمار اتفاق خواهد افتاد.

تنگ کردن واژن با تزریق ژل

این روش نیز همانند روش تزریق چربی است با این تفاوت که ماده تزریق شونده به جای چربی که از بدن فرد گرفته می شود ، ژل های استاندارد و مخصوص این امر می باشد. از معایب این تکنیک گران و پرهزینه بودن آن است زیرا علاوه بر نیاز به حجم زیادی از ژل به منظور کوچک نمودن قطر واژن ، لذا برای حفظ نتایج این متد باید تزریق ژل به صورت دوره ای تمدید و شارژ شود.

مزیت های تزریق فیلر برای تنگ کردن واژن

تزریق فیلر چه از نوع چربی باشد یا از نوع ژل ، در هر دو صورت ، فرد نیازی به استراحت و گذراندن دوره نقاهت نداشته و می تواند بلافاصله پس از آن فعالیت های عادی زندگی را از سر بگیرد.

 

تنگ کردن واژن

 

تنگ کردن واژن با جراحی

تنگ کردن واژن از طریق جراحی که به واژینوپلاستی نیز معروف است ، معمولا گزینه و انتخاب آخر بوده و برای افرادی که دچار پارگی ، افتادگی یا گشاد شدگی حاد هستند و روش های قبلی برای آن ها تاثیر گذار نمی باشد ، به کار برده می شود.

در این روش از بیهوشی یا بی حسی موضعی استفاده می گردد و تمامی قسمت های کانال واژن دستخوش تغییر خواهد شد. ممکن است بنا به صلاحدید پزشک معالج عمل پرینورافی نیز در کنار واژینوپلاستی انجام بگیرد.

روش کار به این شکل است که جراح زنان و زایمان با برداشتن بخش های افتاده و اضافی یا با نزدیک کردن عضلات کانال واژن و یا با استفاده از هردوی این تکنیک ها ، اقدام به تنگ نمودن واژن بیمار خواهد کرد. نکته قابل بیان طی این امر آن است که عمل بریدن می تواند با استفاده از تیغ جراحی یا لیزر انجام پذیرد که هزینه آن ها متفاوت بوده و البته بهبودی در عمل بریدن با لیزر ، سریع تر اتفاق خواهد افتاد.

عموما مدت زمان واژینوپلاستی بین ۱ الی ۲ ساعت می باشد اما بنا به میزان مهارت متخصص زنان و زایمان و البته شدت تخریب به وجود آمده این زمان می تواند بیشتر یا کمر شود.

لابیاپلاستی و جراحی زیبایی کلیتوریس از جراحی هایی هست که بیمار می تواند در کنار جراحی واژینوپلاستی انجام دهد.

بهترین زمان انجام عمل تنگ کردن واژن

زمان مناسب برای انجام عمل تنگ کردن واژن بسته به روش مورد نیاز و همچنین میزان شدت تخریب و افتادگی واژن متفاوت بوده و با توجه به درنظر گرفتن این موارد ، از طرف پزشک معالج به بیمار اعلام خواهد شد.

فواید تنگ کردن واژن

  • کوچک شدن قطر واژن و درنتیجه داشتن اصطکاک بیشتر حین رابطه جنسی
  • قوام عضلات واژن و در پی آن پشتیبانی از اندام های درونی دیگر مثل مثانه ، روده و رحم

 

تنگ کردن واژن

 

نکات قابل ذکر درمورد تنـگ کردن واژن

  • همانطور که در فوق بیان شد هر یک از روش های عنوان شده در فوق بنا به نیاز بیمار ، شرایط آناتومیک بدن وی و البته با صلاحدید متخصص زنان و زایمان انتخاب خواهد شد.
  • ممکن است انجام برخی یا همه آزمایشات زیر به جهت تنگ کردن واژن مورد نیاز باشد که توسط پزشک معالج برای بیمار تجویز خواهد شد:
  1. آزمایش هپاتیت
  2. آزمایش تیروئید
  3. آزمایش بارداری
  4. آزمایش ویتامین D
  5. آزمایش غلظت و انعقاد خون
  6. قبل از اقدام برای عمل تنگ کردن واژن انجام تست پاپ اسمیر لازم است.
  • باید وضعیت واژن از نظر عفونت بررسی گردد و در صورت وجود ، قبل از اقدام برای تنگ کردن واژن درمان شود.
  • در صورتیکه بیماری خاصی دارید یا دارای سابقه تبخال یا زگیل تناسلی هستید حتما باید موضوع را به پزشک خود بگویید.
  • معمولا عمل تنگ کردن واژن به بانوان باردار و خانم هایی که قصد بارداری و زایمان طبیعی در آینده دارند پیشنهاد نمی شود زیرا:
  1. داشتن زایمان طبیعی پس از تنگ کردن واژن ، به دلیل کوچک شدن قطر آن ، بسیار دردناک خواهد بود.
  2. همچنین اثرات بارداری و زایمان طبیعی تغییرات ایجاد شده در عمل تنگ کردن واژن را بی حاصل خواهد نمود.

مراقبت های بعد از عمل تنگ کردن واژن

نکات مراقبتی بعد از تنگ کردن واژن که رعایت آن ها به منظور جلوگیری از بروز عوارض جدی و همچنین دستیابی به بهترین نتایج از این روش زیبایی ضرورت دارد به روش مورد استفاده توسط پزشک بستگی دارد؛ به طور مثال چنانچه برای تنگی واژن از روش آر اف استفاده شده باشد بیمار ملزم به رعایت دستورالعمل های خاصی نیست اما در صورت انجام عمل جراحی باید نکاتی که در ادامه آورده شده است را رعایت نموده و انجام دهد:

  • هرگونه عفونت سطحی امکان دارد موجب مسدود شدن زخم شود لذا باید در چند روز ابتدایی توجه ویژه ای به بهداشت فردی خود نمایید.
  • مسکن ها و آنتی بیوتیک های تجویز شده توسط پزشک تان را سروقت و به طور کامل مصرف کنید.
  • از صابون برای شستشوی واژن خود بهره نگرفته و به منظور پیشگیری از بروز هرگونه بیماری عفونتی، واژن خود را بعد از هربار شستشو کاملاً خشک کنید.
  • از نشستن های طولانی مدت که به ناحیه تناسلی فشار زیادی وارد می کند خودداری نمایید.
  • لابیاها بعد از جراحی دچار کمی التهاب و تورم می شوند که به منظور کاهش این عوارض می توانید هر بیست دقیقه یکبار بر روی آن ها کمپرس سرد یا ژل یخ قرار دهید.

دیگر مراقبت های بعد از تنگ کردن واژ عبارتنداز:

  • به هیچ عنوان لباس های تنگ و چسبان که به ناحیه تناسلی فشار وارد می کنند نپوشید.
  • دست های تان را پیش از تماس با ناحیه تناسلی خود بشویید و از تمیز بودن آن ها اطمینان حاصل کنید.
  • تا ۲ هفته از واژن خود در برابر هرگونه آسیب و ضربه محافظت کنید.
  • تا چند هفته بعد از جراحی ممکن است ترشحات واژن و به خصوص ترشحات زردرنگ افزایش یابد که جای نگرانی نبوده و طبیعی است.
  • از انجام فعالیت های سنگین و ورزش کردن به مدت ۱ ماه خودداری نمایید.
  • توصیه دکتر سوزان پیروان ، جراح و متخصص زنان در تهران به بیماران خود این است که به مدت ۳ ماه از شنا کردن و رفتن به استخر بپرهیزند.
  • نیکوتین موجود در سیگار موجب کند شدن روند بهبودی افراد می شود از همین رو باید از مصرف آن اجتناب کنید.
  • به منظور پیشگیری از یبوست از استراحت مطلق خودداری کرده و به میزان زیاد میوه، سبزیجات و مواد غذایی سرشار از فیبر استفاده کنید.
  • بعد از گذشت ۴ تا ۶ هفته مجاز به از سرگیری رابطه جنسی خود هستید.
  • در صورت باز شدن بخیه ها یا خونریزی حتماً به پزشک خود مراجعه کنید و غیره.

هزینه تنگ کردن واژن

همانطور که در این مقاله مطالعه نمودید ، عمل تنگ کردن واژن طی روش های گوناگونی انجام می پذیرد که قاعدتا هزینه آن ها با یکدیگر متفاوت است. به منظور کسب اطلاع از قیمت هر یک از روش های ذکر شده ملزم هستید که ابتدا به مطب پزشک مراجعه نموده و پس از انجام معاینات ، با پزشک معالج درباره روش مورد نیاز خود مشورت نمایید. سپس هزینه آن نیز به شما اعلام خواهد شد.

IVF

IVF چیست؟

از IVF ( آی وی اف ) می توان به عنوان یکی از پیشرفته ترین و اثرگذارترین تکنیک های کمک باروری و تولید مثل ، یاد کرد. ( ناباروری )

IVF یا لقاح آزمایشگاهی ، در حقیقت نوعی تکنولوژی است که با برداشت تخمک ها از تخمدان های مادر و پروراندن آن با اسپرم پدر سبب بارور شدن تخمک می شود.

شایان ذکر است که در IVF ، در برخی شرایط خاص ممکن است پزشک متخصص ، نطفه را به یک حامل دیگری غیر از مادر انتقال دهد ( حامل جایگزین ) تا در آن جا بارور شود.

IVF

کدام مشکلات نازایی ، منجر به استفاده از روش IVF می شوند ؟

  • بانوانی که سن آن ها بالاتر از ۴۰ سال است و احتمال باروری در آن ها کم است.
  • خانم هایی که لوله های رحم (  لوله فالوپ ) آن ها آسیب دیده یا مسدود شده است.
  • خانم هایی که دچار کاهش عملکرد تخمدان ها شده اند.
  • بانوان مبتلا به آندومتریوز
  • خانم هایی که دچار فیبروئید رحم می باشند.
  • آقایانی که با مشکل ناباروری از قبیل اختلال در شکل اسپرم یا تعداد کم اسپرم ،  مواجه هستند.
  • ناباروری های بدون دلیل معین
  • ناباروری توصیف نشده
  • اشخاصی که دچار اختلالات ژنتیکی هستند.
  • بعلاوه در مواردی که امکان انتقال بیماری های ژنتیکی به فرزند وجود داشته باشد ، نیز زوجین می توانند از روش IVF استفاده کنند.

در چنین مواردی ، نطفه ها به منظور وجود ناهنجاری های ژنتیکی در لابراتوار ، تحت بررسی و آزمایش قرار می گیرند و در نهایت نطفه ای که فاقد هر گونه نقص ژنتیکی باشد برای باروری انتخاب می شود.

 

 

آمادگی قبل از IVF

قبل از شروع IVF  باید اقدامات زیر انجام گیرند :

بر روی خانم ها باید آزمایش تخمدان انجام گیرد. نتیجه آزمایش تخمدان ، بیانگر اندازه و کیفیت تخمک های زن می باشد.

رحم زن باید مورد بررسی قرار گیرد تا سلامت آن مشخص گردد ؛ چرا که انتخاب بهترین روش باروری ، مستلزم سلامت رحم می باشد.

آقایان می بایست آزمایش اسپرم ( نمونه برداری از منی ) را انجام دهند. نتیجه این آزمایش مبیّن تعداد ، اندازه و شکل اسپرم می باشد.

لازم به ذکر است که در صورت ضعیف بودن اسپرم ، ممکن است نیاز به انجام فرآیندی موسوم به ICSI باشد.

ICSI یا بارداری به روش میکرواینجکشن ، فرآیندی است که می تواند در بارداری با تکنولوژی IVF ، مورد استفاده قرار گیرد.

در این فرآیند ، اسپرم مرد به صورت کاملا مستقیم به تخمک زن تزریق می شود.

IVF

بعد از عمل IVF

پس از این که نطفه به رحم منتقل شد ، مادر قادر به انجام فعالیت های روزانه خود خواهد بود ، اما از آن جا که احتمال بزرگ شدن تخمدان ها وجود دارد توصیه می شود انجام فعالیت های شدید محدود گردد.

نتیجه عمل IVF

تقریبا ۱۲ الی ۱۴ روز پس از بازیابی تخمک ، نمونه خون مادر جهت تعیین حاملگی ، مورد بررسی و آزمایش قرار می گیرد.

در صورتی که بارداری تایید شود پزشک معالج ، فرد را به متخصص زنان و زایمان ارجاع می دهد.

چنانچه فرد باردار نباشد ، پزشک مصرف پروژسترون را برای وی متوقف می کند و در نتیجه ممکن است فرد ۷ روز بعد ، عادت ماهیانه شود.

لازم به ذکر است در صورتی که فرد پریود نشود و به صورت غیرطبیعی دچار خونریزی شود ، حتما باید به پزشک معالج خود رجوع نماید.

در این موارد چنانچه فرد تصمیم به انجام مجدد IVF داشته باشد ، پزشک برخی اقدامات ضروری جهت افزایش احتمال بارداری به روش IVF را به وی پیشنهاد خواهد کرد.

 

 

درصد موفقیت IVF به چه عواملی بستگی دارد ؟

بعد از عمل IVF ، احتمال بارداری یک جنین سالم به عوامل زیر بستگی دارد :

  • سن مادر : هر چه سن مادر کمتر باشد امکان بارداری یک جنین سالم ، بیشتر خواهد شد.

از این رو غالبا به خانم های بالای ۴۱ سال توصیه می شود به منظور افزایش میزان موفقیت در بارداری از تخمک های اهدا شده در روش IVF ، استفاده کنند.

  • وضعیت نطفه انتقال داده شده : نطفه هایی که رشد بیشتری داشته اند منجر به افزایش احتمال بارداری می شوند.
  • سابقه بارداری : احتمال بارداری با روش IVF برای خانم هایی که سابقه بارداری قبلی داشته اند بیش از سایرین می باشد.

لازم به ذکر است احتمال موفقیت بارداری برای خانم هایی که قبلا چندین مرتبه از روش IVF برای باروری استفاده کرده و در این راستا موفق نبوده اند کمتر از دیگر افراد می باشد.

IVF

  • دلیل ناباروری : طبیعتا شانس بارداری با روش IVF ، در صورت داشتن تخمک نرمال افزایش می یابد.

از این رو احتمال باروری در خانم هایی که به آندومتریوز شدید مبتلا هستند ، کمتر از خانم هایی است که دچار ناباروری غیرقابل توصیف می باشند.

  • سبک زندگی :  مصرف سیگار احتمال شانس باروری به روش IVF را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد.

بر این اساس ، غالبا خانم های سیگاری تعداد تخمک های کمتری را در این روش بازیابی خواهند کرد و حتی در برخی موارد ممکن است با سقط جنین مواجه شوند.

اضافه وزن ، از دیگر عواملی است که منجر به کاهش احتمال موفقیت بارداری یک جنین سالم می شود.

از موارد دیگری که می توانند به کاهش شانس باروری بیانجامند می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • مصرف الکل
  • مصرف کافئین بیش از حد
  • مصرف داروهای خاص

یائسگی زودرس

یائسگی زودرس چیست؟

یائسگی زودرس : یائسگی به طور معمول در خانم هایی با بازه سنی ۴۱ تا ۵۵ سال اتفاق می افتد اما در برخی موارد ممکن است چرخه طبیعی دستگاه تناسلی زنان بر اثر برخی عوامل دچار اختلال گردد که این امر موجب می شود تا یائسگی زودتر از حد طبیعی اتفاق بیافتد.

یائسگی که در حقیقت همان پیش از موعد از کار افتادن تخمدان است زمانی زودهنگام به حساب می آید که قبل از ۴۰ سالگی رخ دهد. لازم به ذکر است که یائسگی زودرس در یک نفر در میان هر ۱۰۰۰ زن با سن ۱۵ تا ۲۹ سال و ۱ نفر از هر ۱۰۰ زن بین ۳۰ تا ۳۹ سال اتفاق می افتد.

 

یائسگی زودرس

 

عوامل موثر بر یائسگی زودهنگام چیست؟

در ذیل به تعدادی از موثرترین عواملی که موجب بروز یائسگی زودرس در خانم ها می شوند اشاره نموده ایم:

جراحی :

خانم هایی که جراحی هایی همچون جراحی برداشتن تخمدان و جراحی برداشتن رحم انجام می دهند بیشتر از سایرین در معرض یائسگی زودرس قرار دارند. چنین جراحی هایی منجر به کاهش میزان پروژسترون و استروژن در بدن افراد می شود.

پرتو درمانی و شیمی درمانی :

چینین درمان هایی می توانند منجر به تخریب بافت های تخمدان که نقش موثری در بروز یائسگی زودرس دارند شوند.

نقص کروموزومی

بعضی از نقص های کروموزومی همچون سندرم ترنر نقش مهمی در بروز این عارضه در خانم ها دارند؛ تخمدان های خانم های مبتلا به این سندرم به درستی کار نمی کنند.

بیماری های خود ایمن

بیماری خود ایمن زمانی بروز می نماید که سیستم ایمنی بدن عملکرد درستی نداشته، بدن را آسیب رسان و مخرب متصور شده و به آن حمله کند.

بیماری تیروئید

برخی نشانه های کم کاری تیروئید شبیه به یائسگی بوده و عبارتنداز:

  • گرگرفتگی
  • عدم وقوع قاعدگی یا پریود
  • بی خوابی
  • تغییر سریع حالات روحی

با درمان این بیماری می توانید علائم را کاهش داده و از شروع یائسگی زود هنگام در خود پیشگیری کنید.

از دیگر عوامل موثر در بروز این مشکل می توان به ابتلا فرد به صرع، مصرف دخانیات ، سابقه خانوادگی ابتلا به یائسگی زودرس، وجود مشکل در باردار شدن، مصرف داروهای موثر در کاهش استروژن و استرس زیاد اشاره کرد.

عوارض و علائم یائسگی زودهنگام چیست؟

این نشانه ها شامل موارد ذیل می شوند:

  • پریود نشدن یا بی نظمی شدید پریود
  • گرگرفتگی
  • ناتوانی در کنترل مثانه
  • خشکی واژن
  • تغییر سریع حالات روحی
  • بی خوابی
  • از بین رفتن یا کاهش میل جنسی
  • خشکی دهان، چشم ها و خشکی پوست
  • داشتن پریودهایی سبک تر یا شدیدتر از حد معمول

لازم به ذکر است خانم هایی که به یائسگی زودهنگام دچار می شوند بیشتر از سایرین در معرض پوکی استخوان، آب مروارید، بیماری های لثه، سرطان های تخمدان و روده بزرگ قرار دارند.​

Call Now Buttonتماس با دکتر